دوشنبه، 21 شهريور 1390 - شماره 2258
   
 
صفحه نخست :: روزنامه :: صفحه آخر
تيتر مصور

فيروزه مظفري

مدايح بي‌صله
منوچهر آتشي



غروب که شود هوا / عطر ملايم برگشتن پخش مي‌کند / پاها به راه مي‌افتند

و کوچه شکل جاري عاطفه دارد / غروب که مي‌شود / سيبي در جيب و سلامي در سينه

به خانه مي‌رويم تا سلام کوچکي بگيريم از دهان کوچک کودک / و ستاره‌ها نزديک‌تر شوند به بام

سپيده‌دم / آهسته از کنار خواب پر هياهوي کودک بر مي‌خيزم

با ناي بازيافته از نان و انگور و رويا و / به کوچه مي‌زنم
شرط ضمن عقد مبني بر تعيين مسكن از سوي زن
مينا جعفري*

همانگونه كه پيش از اين گفته شد بر اساس ماده 1119 قانون مدني، زوجين مي‌توانند هر شرطي كه خلاف مبناي عقد ازدواج نباشد را ضمن عقد نكاح يا خارج از آن ذكر کنند. يكي از اين شروط، حق تعيين مسكن از سوي زوجه است. بر اساس ماده 1105 كه رياست خانواده را از خصايص ذاتي مرد خانواده قلمداد كرده است و نيز مواد 1005 و 1114 قانون مدني، اقامتگاه زن، محلي است كه مرد براي او تهيه مي‌كند و اين امر يكي از پايه‌هاي سازنده نفقه زن است. البته نه هر مسكني؛ بلكه مسكن بايد با شأن زن تناسب داشته باشد.اما مواردي وجود دارد كه بر اين قاعده استثنا مي‌شوند. از آن جمله مطابق ماده 1115 قانون مدني زماني كه بودن با شوهر در يك منزل، باعث ضرر بدني، شرافتي يا مالي براي زن مي‌شود يا مطابق ماده 1127 همان قانون، شوهر پس از عقد ازدواج، دچار بيماري‌هاي مقاربتي شود زوجه مي‌تواند مسكن جداگانه داشته باشد و پرداخت نفقه هم بر عهده شوهر باقي مي‌ماند. همچنين هرگاه طرفين ضمن عقد ازدواج يا خارج از آن، شرط كرده باشند كه حق انتخاب مسكن بر عهده زن باشد تعيين مسكن با وي بوده و اين امر مانع پرداخت نفقه به زن نيست. اين امر بيشتر در مواردي است كه زوجين، ساكن دو شهر متفاوت بوده يا آنكه زوجه در حال تحصيل يا كار كردن در شهري متفاوت از آن شهري است كه زوج در آن زندگي مي‌كند. گذشته از متن قانون كه اساسا بايد نظم‌دهنده بين روابط افراد با يكديگر باشد و نه بحران‌ساز، نكته مهم آن است كه هيچ قانوني نمي‌تواند تفاهم زوجين را بطور صددرصد تضمين كند و اين موضوع، بر اساس نگاه افراد به زندگي مشترك و هدفي كه از تشكيل خانواده دارند تعيين مي‌شود. هر چند قانون هم مي‌تواند در بهبود فرهنگ زيست مشترك زوجين با يكديگر كمك‌رسان باشد.

? وكيل پايه يك دادگستري
شير طلايي براي «فاوست» روسي
شصت‌وهشتمين جشنواره فيلم ونيز به كار خود پايان داد
بزرگ‌ترين جايزه جشنواره ونيز به فيلم «فاوست» ساخته فيلمساز روسي الكساندر سوخوروف اعطا شد.

شصت و هشتمين دوره جشنواره ونيز، قديمي‌ترين و يكي از معتبرترين جشنواره‌هاي فيلم جهان پس از 11 روز با اعطاي جوايز به كار خود پايان داد. هيات داوران به رياست دارن آرانوفسكي، شير طلايي جشنواره را به فيلم «فاوست» ساخته الكساندر سوخوروف اعطا كرد. اين فيلم بر اساس كتاب «فاوست» نوشته گوته نويسنده معروف آلماني ساخته شده است.

شير نقره‌يي بهترين كارگردان جشنواره نصيب شانگ جون سياي، براي فيلم «مردم كوهستان، مردم دريا» شد كه در آخرين روزهاي جشنواره به عنوان فيلم «سورپرايز» به نمايش درآمد. فيلم، در نمايش خشونت جهان، خود دچار خشونت به حدي مي‌شود كه تماشاي فيلم را براي تماشاگرش دچار مشكل مي‌كند. «كشتار» ساخته رومن پولانسكي، محبوب‌ترين فيلم نزد منتقدان بود، اما سهمي از جوايز نداشت. اين فيلم اقتباسي از نمايشنامه «خداي كشتار» نوشته ياسمينا رضا، نمايشنامه‌نويس فرانسوي ايراني‌تبار است كه نمايشنامه آن در ايران هم ترجمه شده و به چاپ رسيده است.

جايزه ويژه هيات داوران به درام «Terraferma» به كارگرداني امانوئل كريالزه توليد مشترك ايتاليا و فرانسه اعطا شد. ميشاييل فاسبيندر بازيگر ايرلندي متولد آلمان براي بازي در فيلم «شرم»، دومين فيلم بلند استيو مكويين، هنرمند بريتانيايي جايزه كوپا ولپي بهترين بازيگر مرد جشنواره ونيز را دريافت كرد.

«شرم» يكي از بخت‌هاي اصلي دريافت جايزه شير طلاي اين دوره جشنواره ونيز بود.

فاسبيندر فيلم «يك روش خطرناك» ساخته ديويد كراننبرگ را هم در بخش مسابقه داشت كه در آن به نقش كارل يونگ ظاهر شده است.

ديني ييپ بازيگر هنگ‌كنگي هم براي بازي در نقش يك كارگردان سالخورده در فيلم «يك زندگي ساده» به كارگرداني آن هويي توليد مشترك چين و هنگ‌كنگ جايزه كوپا ولپي بهترين بازيگر زن را به خانه برد.

تاد هينز كارگردان امريكايي، ايا-ليسا آتيلا فيلمساز فنلاندي، ديويد بيرن هنرمند بريتانيايي، ماريو مارتونه فيلمساز ايتاليايي و آلبا رورواچر بازيگر ايتاليايي همكاران آرونوفسكي در هيات داوران بخش مسابقه اصلي شصت و هشتمين جشنواره فيلم ونيز بودند.

امسال در بخش خارج از مسابقه جشنواره ونيز هم چند فيلم مطرح حضور داشتند، از جمله تريلر «شيوع» به كارگرداني استيون سودربرگ، «دبليو.‌اي.» به كارگرداني مدونا و «سالومه وايلد» به كارگرداني آل پاچينو.

امسال در جشنواره ونيز، امير نادري، فيلمساز مطرح و مهاجر ايراني نيز با آخرين ساخته خود با نام «كات» حاضر بود. فيلم نادري به عنوان فيلم مهم و افتتاحيه بخش «افق‌ها» به نمايش درآمد.

شصت و هشتمين جشنواره فيلم ونيز 31 آگوست (9 شهريور) با «عيد مارس» كلوني آغاز شد و 10 سپتامبر (19 شهريور) با كمدي «دوشيزه‌هاي غمگين» ساخته ويت استيلمن به پايان رسيد.
اشغال ايران در شهريور 1320


سالار سيف‌الديني



والتر هينتس، نويسنده و پژوهشگر آلماني معتقد است كه حكومت صفوي نخستين تجربه دولت ملي در ايران به شمار مي‌رود، با اين وجود به نظر مي‌رسد مي‌بايست با نگاهي واقع‌بينانه اين تجربه را نه در قرون 16 ميلادي بلكه در آغازه‌هاي همين سده خورشيدي (1304) جست‌وجو كرد. صفويان دولت ملي در معناي جديد آن نبودند و دغدغه‌هاي اين حكومت نسبتي با سرشت اين نهاد نداشت هر چند در برهه‌هايي از اين دوره مصالح ملي پيگيري مي‌شد.

بارقه‌هاي دولت مدرن/ملي در كشور ما با ظهور اميركبير و قائم‌مقام فراهاني- كه به تصور روشني از منافع ملي رسيده بودند - و همين‌طور عباس ميرزا در سپهر سياسي كشورمان، دميد و با فرا رسيدن مقدمات عصر مشروطه‌خواهي از زاويه نظري نيز توسط روزنامه‌نگاران و روشنفكران وطن‌پرست توجيه شد. حلقه روشنفكراني كه بويژه در روزنامه كاوه برلن گرد آمده بودند، در تحكيم بنيادهاي تئوريك و بايد و نبايدهاي يك دولت مدرن تلاش‌هاي بسياري داشتند كه كمابيش بيشتر آنها پس از روي كار آمدن سردارسپه محقق شد.

ثبت احوال، ثبت اسناد، ارتباطات، اداره، تفكيك قوا، آموزش و پرورش رايگان و همگاني، امنيت، تنظيم قوانين و... همگي آرزوهاي دور درازي بود كه نخبگان و روشنفكران اين مرز و بوم سال‌ها در حسرت آن مي‌زيستند و در لزومش مي‌نوشتند و تنها با تشكيل دولت در ايران بود كه به تحقق رسيد. متاسفانه اين تجربه گرانقدر كه البته خالي از اشكال نيز نبود، با حمله متفقين به ايران ناكام ماند و سقوط دولت عواقب وخيمي را متوجه كشور كرد.

حمله متفقين به ايران بر اساس يك شايعه بزرگ توضيح داده مي‌شد كه عبارت بود از روابط نزديك دولت ايران با آلمان نازي. قرينه و نشانه اين روابط نيز در حضور حدود 500 مهندس و مستشار آلماني در كشور خلاصه مي‌شد. اين شايعه هرگز به اثبات نرسيد و چه بسا با بررسي اسناد و مدارك وزارت خارجه انگلستان (كه نگارنده از حضور چنين اوراقي در ميان اسناد آزاد شده مطلع است) عكس آن نيز قابل اثبات است. به هر حال اشغال ناگهاني ايران و تغيير و تحولات بنيادين، پايان خوشي براي نخستين تجربه جدي دولت به شمار نمي‌رفت و تبعات آن يعني اشغال آذربايجان توسط شوروي و غائله فرقه دموكرات نيز يكي از دوره‌هاي خطرناك تاريخ معاصر بود.
گذشته درامروز
تصرف تراكيه براي ايران

12 سپتامبر سال 492 پيش از ميلاد «مردونيا ــ مردونيه» ژنرال ايراني كه از سوي داريوش مامور حل مساله منطقه ايوني (يوناني‌نژاد‌هاي آناتولي و جزاير درياي اژه) شده بود تراكيه را تصرف كرد (تراكيا، منطقه وسيعي در اروپاي جنوبي است كه غرب و شرق و جنوب آن را سه درياي سياه، اژه و مرمره محدود مي‌كنند و اينك در سه كشور تركيه، بلغارستان و يونان قرار گرفته است ـ استانبول اروپا در تراكيه قرار دارد). مردونيا كه داماد داريوش و شوهر آرتوزوسترا (تلفظ، يوناني است) بود پس از عبور از هلس پونت (داردانل) تراكيه را متصرف شده بود. تراكيه تا زمان فيليپ دوم (پدر اسكندر) به مدت ده‌ها سال جزيي از قلمرو ايران بود. مردونيه، در اصل از جانب داريوش مامور شده بود كه مساله ايوني را كه مردمش بر ضد فرمانداران منصوب از جانب ايران شورش كرده و اين شورش متناوبا پنج سال طول كشيده بود براي هميشه حل كند. مردونيه در جريان حقيقت‌يابي خود در محل، متوجه شد كه ايوني‌ها خواهان فرماندار انتخابي هستند. بنابراين، با دموكراتيك شدن اين منطقه موافقت كرد و شخصا بر انتخابات شهرها و جزاير ايوني نظارت كرد. وي همچنين متوجه شده بود كه قسمتي از شورش، نتيجه تحريك ايوني‌ها از جانب آتني‌ها است و براي حل اين مساله، از هلس پونيت گذشت و تراكيه را تصرف كرد. در ايران باستان و تا پايان دوران ساسانيان حاكم ايالت را ساتراپ (نگهبان و حافظ ايالت ـ شهربان و شهريار) مي‌خواندند و واژه فرماندار (كسي كه داراي فرمان شاه براي اداره شهر است) مربوط به دوران معاصر است. واژه استاندار، از لحاظ دموكراسي مي‌تواند قابل قبول باشد، ولي فرماندار، مگر اينكه انتخابي باشد و اكثريت مردم با آراي خود به او «فرمان» اداره شهرستان را داده باشند، كمي نامانوس و غيردموكراتيك به نظر مي‌رسد. مي‌دانيم كه اليور كرمول انگليسي هم كه كتاب‌هاي هردوت را خوانده بود پس از بركناركردن پادشاه انگلستان خود را «محافظ ـ نگهبان» كشور لقب داد.



اعتراض‌هاي ظاهرا ساختگي به انتخابات تابستان سال 1339 و پايان نخست‌وزيري دكتر اقبال

شهريور سال 1339 (سپتامبر 1990) بحث و اعتراض و جنجال درباره انتخابات پارلماني كه در 26 امرداد برگزار شده بود موضوع روز در ايران شده بود. تعجب در اين بود كه اعتراض به اين انتخابات از سوي بخشي از دولت بر ضد بخش ديگر صورت مي‌گرفت. نخست ايراد گرفته شد كه حزب حاكم مليون در انتخابات سوءاستفاده كرده است. با اين ايراد، نامزدهاي منفرد جرات يافته بودند تا دست به اعتراض بزنند و اين اعتراض‌ها منجر به كناره‌گيري دكتر نصرت‌الله كاسمي از دبيركلي حزب مليون شد. دو حزب مليون و مردم كه توسط دكتر اقبال و اميراسدالله علم تاسيس شده بودند احزاب واقعي نبودند و جنبه صوري داشتند تا بازي دموكراسي درآورند. پس از كناره‌گيري دكتر كاسمي، سوم شهريور دادستان تهران دستور توقيف پنج صندوق اخذ راي و تعقيب قضايي اعضاي انجمن‌هاي آنها را صادر كرد. حزب مردم – به احتمال زياد براي ساختن خبر و تبليغ براي خود (شناساندن خود به مردم) خواستار ابطال انتخابات شده بود. پنجم شهريور شاه – احتمالا با نقشه قبلي و... – عدم رضايت خود را از انتخابات اعلام كرد و چند روزنامه كه آمادگي قبلي داشتند دست به انتقاد شديد از انتخابات زدند و حتي خواستار بركناري دولت دكتر اقبال شدند!. عده‌يي هم به دادستان تهران عليه متصديان انتخابات اعلام جرم كردند حال آنكه انتخابات قبلي و بعدي و بعدي‌ها بهتر از آن نبود. دكتر علي اميني انتخابات امرداد 1339 را ننگين خوانده بود!. پنجم شهريور دكتر اقبال كه ظاهرا تاريخ مصرف او تمام شده بود كناره‌گيري كرد و شاه، جعفر شريف‌امامي وزير صنايع و معادن كابينه او را مامور تشكيل كابينه كرد. مردم كه اين بازي‌ها را جدي گرفته بودند، به علاوه پس از كودتاي 28 امرداد 1332 براي نخستين‌بار امكان و فرصت اعتراض يافته بودند خواستار ابطال انتخابات شدند و شاه نهم شهريور از انتخاب‌شدگان كه عموما از نامزدهاي حزب مليون بودند خواست كه كناره‌گيري كنند و روز دهم شهريور انتخاب‌شدگان به صورت گروهي استعفا كردند!.

نوشيروان كيهاني‌زاده منبع: www. iranianshistoryonthisday. com
كاناپه
زبان‌شناسي سياسي و توابع
پوريا عالمي



حالا من يک نقل قولي مي‌کنم شما به پاي خلاقيت کاناپه ننويسيد. توجه کنيد که تمام شخصيت‌ها، اسامي و اتفاق‌هاي زير واقعي است و هرگونه شباهت با مسوولان مملکتي طبيعي است.



ايرنا|محمدرضا رحيمي، معاون اول رييس‌جمهوري، که روي کاناپه دراز نکشيده بود و در شرايط کاملا رسمي بود، وقتي ديد اسناد همكاري‌هاي ايران و اكوادور به زبان انگليسي تنظيم شده است، ابراز گله كرد و گفت: «چرا به زبان انگليسي؟ ما هر چه مي‌كشيم از دست انگليس است.»

استاد رحيمي افزود: «ايران و اكوادور زبان‌هاي خود را دارند و بهتر است به همان زبان‌ها نيز اسناد تنظيم شوند.»

اين موضوع باعث تعجب و خنده مسوولان اكوادور شد.

آنان گفتند: «راست مي‌گي وا...»



زبان‌شناسي سياسي

با توجه به اينکه ايران و اکوادور زبان‌هاي خود را دارند، به نظر شما محمدرضا رحيمي و توابع به چه زباني صحبت مي‌کنند که ما متوجه منظورشان نمي‌شويم؟ زبان نقد؟ زبان پول؟

با توجه به اينکه ايران و اکوادور زبان‌هاي خود را دارند، به نظر شما زبان اسفنديار رحيم مشايي و توابع چيست؟ زبان انحرافي؟ زبان آدميزاد؟ زبان غيب؟ زبان اجنه؟ زبان جمادات؟

با توجه به اينکه ايران و اکوادور زبان‌هاي خود را دارند، به نظر شما وات ايز د لنگوئج آو مستر علي‌آبادي؟ تنک يو.

با توجه به اينکه ايران و اکوادور زبان‌هاي خود را دارند، من تو را كماكان به زبان مادري دوست دارم.

با توجه به اينکه ايران و اکوادور زبان‌هاي خود را دارند، به نظر شما زبان منصور ارضي و توابع چيست که همراه خانواده نمي‌شود به حرف‌هاش گوش داد؟



نسخه

ما مي‌خواستيم در اين زمينه نسخه بنويسيم که منصرف شديم.

چون ديديم نسخه ما مثل پرونده‌هاي اقتصادي است.

يعني جفتش يک طوري نوشته شده که نه مردم مي‌توانند بخوانند، نه رسانه‌ها، نه مسوولان قوه‌قضاييه.

(راستي، متوجه نشديد که الان ما به پرونده‌هاي اقتصادي رها شده در قوه قضاييه اشاره‌يي غيرمستقيم کرديم!)
عناوين اين صفحه
تيتر مصور
مدايح بي‌صله
شرط ضمن عقد مبني بر تعيين مسكن از سوي زن
شصت‌وهشتمين جشنواره فيلم ونيز به كار خود پايان داد
اشغال ايران در شهريور 1320
گذشته درامروز
زبان‌شناسي سياسي و توابع
استقامت و خويشتنداري در ايمان
نمايشگاه گروهي در گالري «ماه مهر»
مهران كرمي
عمليات دستگيري بن‌لادن در رماني گرافيكي
فرق ما با فرزندان‌مان
استقبال از ترجمه سه‌گانه موراكامي در امريكا
پرونده مجموعه‌داري در «هنر فردا»
كنسرت سيمين غانم در تالار وحدت

استقامت و خويشتنداري در ايمان
نوعي از ايمان ريشه در اعماق دل‌ها دارد و نوعي ديگر، ميان سينه و قلب‌ها به عاريت در نوسان است و دوراني معين دارد. پس اگر از مومني روي‌گردان و بيزار شديد، تا فرا رسيدن مرگش درنگ كنيد، چرا كه تنها در مرز پايان است كه شايد او سزاوار بيزاري شود.

فرهنگ آفتاب (فرهنگ تفضيلي مفاهيم نهج‌البلاغه)، عبدالمجيد معاديخواه


نمايشگاه گروهي در گالري «ماه مهر»
نمايشگاه گروهي عكس، ويديو، چيدمان و پرفورمنس از روز جمعه در گالري ماه‌مهر افتتاح شده است. در اين نمايشگاه آثاري از رخشاد نورده، امير آذر، آيدا ابوترابي، بهناز اسكندرنژاد، شيما تايكندي و... به نمايش درآمده است. اين نمايشگاه تا 29 شهريورماه از ساعت 16 تا 20 به نشاني خيابان آفريقا، كوچه نيلوفر، پلاك 7 داير است. گالري ماه‌مهر 25 شهريورماه تعطيل است.


پشت صفحه
مهران كرمي
مشكلات زور زياد

بعد از اينكه خبر تلخ روانه شدن اجباري يكي از همكاران به جايي ناگوار را در اين ستون داديم، ديروز خوشبختانه خبردار شديم كه رفتن ايشان موقتا موكول شده است. اميدوارم كه منتفي هم بشود.

ديروز همچنين استعاره‌يي به كار بردم كه زورم زياد است. ديدم اين تلقي ايجاد شده كه واقعا زور من زياد است و دلبخواهي اين كار را كرده‌ام. ولي واقعا كسي كه در جايگاه مديريت يك مجموعه قرارمي‌گيرد، از زورش براي منافع شخصي استفاده نمي‌كند. اگر هم من اين اشتباه را كرده‌ام، عذر‌خواهي مي‌كنم. من همچنين از اينكه در كودكي از زورم استفاده‌كردم براي كشتن گنجشك‌ها در لانه‌هايشان، آن هم در نيمه‌هاي شب، معذرت مي‌خواهم. از اينكه اقدام مي‌كردم به زورگيري و ربايش بچه گنجشك‌ها هم معذرت‌ مي‌خواهم. من قورباغه‌هاي زيادي را كشتم و ايضا مارهاي آبي را از دم مي‌گرفتم و با بيرون بردن از آب آزار مي‌دادم. از همه اين كار‌ها به اضافه كشتن صد‌ها مورچه و مارمولك و... هم عذر مي‌خواهم. اگر قرار بر اين باشد كه به خاطر اين زورگيري‌ها و ربايش‌ها مجازات شوم، آماده‌ام اما به قول حافظ بزرگ زور مردم‌آزاري ندارم. اگر اين ستون چند روزي تعطيل شد، برداشت بد نكنيد. ربطي به زوركي ندارد.


عمليات دستگيري بن‌لادن در رماني گرافيكي
رمان گرافيكي جديدي درباره چگونگي دستگيري اسامه بن‌لادن وارد بازار كتاب امريكا شد. «ديل ديا» كاپيتان دريايي بازنشسته ارتش امريكا به همراه همسرش جوليا نويسنده اين رمان گرافيكي هستند كه در آن چگونگي دستگيري بن‌لادن به وسيله تيم شش نفره نيروي دريايي امريكا موسوم به «سيل»شرح داده مي‌شود.

به گزارش ايبنا و به نقل از روزنامه يو.اس.‌اي‌تودي، هرچند تاكنون بسياري از مردم جهان در جريان خبر عمليات دستگيري بن‌لادن قرار گرفته‌اند، ولي اين كتاب جريان كاملي از اين عمليات سخت را كه با پوشش شب و نزديك شهر «ابوت‌آباد» در كشور پاكستان اتفاق افتاد، ارايه مي‌كند. اين كتاب كه با عنوان «كلمه رمز: جرومينو» منتشر شده، براساس مصاحبه با تعدادي از نظاميان گمنام ارتش و بر مبناي منابع دولتي تهيه شده است و به بيان عمليات اين گروه 6 نفره پرداخته است. ديل ديا درباره اين كتاب توضيح داد: «اين كتاب دقيقا از جنس همان نوع مطالبي كه خواننده بطور معمول انتظار دارد در كتاب‌هاي گرافيكي بخواند نيست و من از ورود به دنياي رمان‌هاي گرافيكي كاملا دودل بودم.» البته در اين رمان بسياري از عكس‌ها و گفته‌ها به دلايل امنيتي حذف شده است. «ديا» در اين كتاب با هنرمنداني چون «گري كيزل» و «امين امات» براي تصويرپردازي همكاري داشت. ژنرال ديل ديا كه در اكتبر سال 1944 متولد شده در جنگ ويتنام نيز حضور داشته است. او سابقه بازي در چند فيلم سينمايي از جمله فيلم «هميشه» در سال 1989و فيلم «كسي كه طبيعتا قاتل متولد مي‌شود» در سال 1994را دارد و پنج رمان به نام‌هاي «دويدن بين قطره‌هاي باران» در سال 1985، «جوخه» در سال 1985، « تخطي» در سال 1988، «رفتار ناخوشايند» در سال 1992 و «وظيفه و بي‌احترامي كردن» را در كارنامه‌اش دارد.


فرق ما با فرزندان‌مان
محمد اميني: فرق ما با فرزندان‌مان اين است كه ما درياچه اروميه را در كتاب جغرافيا خوانديم و آنها در كتاب تاريخ مي‌خوانند.

نهال ايده:فرقي نمي‌كند كه رو در رو باشيم يا پشت خط تلفن، شايد فرسنگ‌ها دورتر از ميان كلمات صفحه مونيتورمان، سوء‌تفاهم كه بخواهد ايجاد شود، مي‌شود مثل تمام اجتناب‌ناپذيرهاي ديگر.

مينيمال‌هاي خود را به آدرس lastpage. etemad@gmail. com بفرستيد.


استقبال از ترجمه سه‌گانه موراكامي در امريكا
كتابفروشي‌هاي امريكايي براي پاسخ به تقاضاي احتمالي و بيش از انتظار مردم براي خريد ترجمه رمان «1Q84»، هاروكي موراكامي 62 ساله تصميم گرفتند تا نيمه‌شب كار كنند. گفته مي‌شود تقاضاي امريكايي‌ها براي ترجمه اين رمان سه‌گانه آنقدر بالا خواهد بود كه ناشر آن از اكنون دستور چاپ دوم آن را صادر كرده است. «1Q84» كه نخستين‌بار در سال 2009 به زبان ژاپني منتشر شد با استقبال زيادي روبرو شد، ‌تا حدي كه در يك ماه اول يك ميليون نسخه از آن به فروش رسيد. عنوان اين كتاب‌ها كنايه?يي است به كتاب «1984» جورج اورول چرا كه در زبان ژاپني حرف «Q» انگليسي به معناي عدد 9 است. ناشران اين اثر در امريكا و انگليس براي انتشار زودتر آن تصميم گرفتند «جي روبين» و «فيليپ گابريل»، دو مترجم هميشگي آثار موراكامي، به صورت همزمان ترجمه رمان را آغاز كنند. روبين يكي از مترجمان اين سه‌گانه درباره موراكامي توضيح داد: توانايي وي براي انتقال مفهومي خيلي معمولي به نحوي خارق‌العاده ستودني است.موراكامي خيلي معمولي است، اما در عين حال متن‌هايي مي‌نويسد كه به طرز خنده‌داري با جزييات بيان مي‌شوند. اين به‌خاطر ژاپني بودن او نيست‌؛ به‌خاطر اين نيست ‌كه به ژاپني مي‌نويسد و مردم كشورش را دوست دارد. اين مربوط به حس لحظه لحظه بودن در اين دنيايي است كه وي در ذهن خود دارد.» در ايران از موراكامي‌ ?? رمان بلند چاپ شده است. «كافكا در كرانه»، نخستين رماني بود كه از هاروكي موراكامي توسط مهدي غبرايي به فارسي ترجمه شد. قبل از آن يك مجموعه داستان كوتاه از موراكامي با نام «كجا ممكن است پيدايش كنم» در سال ???? توسط بزرگمهر شرف‌الدين ترجمه و به چاپ رسيد.


پرونده مجموعه‌داري در «هنر فردا»
چهارمين شماره فصلنامه «هنر فردا»، با موضوع مجموعه‌داري در هنر به همراه پرونده‌يي درباره عكس‌هاي عباس كيارستمي منتشر شد. در بخش موضوعي «مجموعه‌داري هنر و هنر مجموعه‌داري» اين شماره از «هنر فردا» مطالبي از شرون پاركر و ويولت چيوتي رشاد، سيد صادق خرازي، شاهين مرالي، سيدحسين معيني، ايان رابرتسون، سهيل مالك و دانلد كانسپت و... همراه با گفت‌وگوهايي با كامران ديبا و سحر صمديان چاپ شده است. مطالبي درباره عكس‌هاي عباس كيارستمي با بررسي فرم و محتواي آنها به قلم عليرضا سميع‌آذر و اريك نخجواني از ديگر بخش‌هاي خواندني اين شماره از هنر فرداست. در بخش «معرفي هنرمند» به آثار وحيد چماني و امير موبد پرداخته شده است. در بخش اقتصاد هنر گزارش‌هايي از وضع بازار هنر معاصر در سال 2010 انتشار يافته و در مطلبي به فروش آثار فرهاد مشيري پرداخته شده است. در ديگر بخش‌هاي هنر فردا هم مطالبي همچون جلوه‌هايي از نظريه و عمل حسن شريف، هنرمند شاخص امارات متحده عربي، دوسالانه دهم شارجه، آرت دوبي 2011، مجسمه‌سازي مدرن بريتانيا و... را خواهيد خواند. فصلنامه هنر فردا در 224 صفحه به دو زبان انگليسي و فارسي منتشر شده است.


كنسرت سيمين غانم در تالار وحدت
سيمين غانم قطعات جديدي را ويژه بانوان در روزهاي 23 تا 25 شهريور از ساعت 16 در تالار وحدت اجرا مي‌كند. در اين كنسرت قطعات «صدا كن مرا»، «آسمان مي‌گريد امشب»، «سمن بر»، «سرو سمن»، «قلك چشمات»، «گل گلدون من»، «آسمان آبي»، «مرد من»، «پرنده» و... اجرا مي‌شود. در اين كنسرت فريبا جواهري (پيانو)، سروين هزين (ويولن)، سارا احمدي (دف) و آرمينا جعفري (درامز)، سيمين غانم را همراهي مي‌كنند.


روزنامه اعتماد
طراحی و پیاده سازی نرم افزار : شرکت ارتباطات نوین فرانام