عناوين اين صفحه

نوشيروان كيهاني زاده‌

مهاجرت ايرانيان به كانادا، هر سال 7 تا 8 هزار نفر

در آگوست 2006 سازمان سرشماري كنفدراسيون كانادا اعلام كرد كه 121 هزار و 510 ايراني، آن كنفدراسيون 10 ميليون كيلومتري (دومين كشور جهان از لحاظ وسعت، پس از روسيه فدراتيو) را به عنوان اقامتگاه دايمي خود برگزيده و در اينجا زندگي مي‌كنند. چند روز بعد كنگره كاناداييان ايراني توضيح داد كه اين رقم از 200 هزار هم بيشتر است و استدلال كرده بود در سرشماري انجام شده، بسياري از ايرانيان فرم‌هاي مربوط را پُر نكرده يا تبار خود را ننوشته‌اند، تنها در منطقه تورنتو [در آن سال] بيش از 65 هزار ايراني زندگي مي‌كنند و... در آن سال (5 سال پيش) هفت هزار و 324 ايراني به كانادا مهاجرت كرده بودند و از اين لحاظ رديف هفتم را داشتند. در سال 2006 هشت هزار و 750 امريكايي از ايالات متحده به كانادا مهاجرت كرده و از اين لحاظ در رديف پنجم قرارداشتند. چينيان با 28 هزار و 896 مهاجر در رديف اول بودند. هنديان، پاكستانيان، انگليسي‌ها، فرانسويان، كره‌‌يي‌ها و روس‌ها ساير مهاجران آن سال را تشكيل مي‌دادند. جمعيت كنفدراسيون كانادا در سال 2011 (امسال) متجاوز از 34 ميليون و 530 هزار نفر بوده است. بررسي آماري نشان مي‌دهد كه در نخستين دهه قرن 21، هر سال حدود 400 هزار نفر بر اين جمعيت اضافه شده است. پارلمان كانادا 15 فوريه 1977منع تابعيت مضاعف را لغو كرد. كانادا تنها كشور جهان است كه مهاجرت اهل قلم، انديشه و هنر را به آن كشور تشويق مي‌كند [نه فقط اصحاب سرمايه و افراد داراي مهارت در كسب و كار] و پيش‌بيني شده است كه در آينده‌يي نزديك، آن كنفدراسيون اقامتگاه نويسندگان، روزنامه‌نگاران، كاريكاتوريست‌ها و هنرمندان ملل ديگر شود. در قرن بيستم مهاجرت به كانادا در پنج موج صورت گرفت و پيش‌بيني شده است كه در سال 2031 نيمي از زير 15 ساله‌هاي اين كنفدراسيون، متولد كشورهاي ديگر باشند.



بازداشت و بركناركردن مقامات دولت مصدق

در پي براندازي 28 امُرداد، بازداشت هواداران دكتر مصدق و مقامات منصوب از جانب او در سراسر كشور آغاز شده بود و تا هفته‌ها ادامه داشت. 21 آگوست 1953 (30 امُرداد 1332) اعلام شده بود تا بامداد اين روز بيش از 200 نفر از جمله سرتيپ رياحي، رييس ستاد ارتش (منصوب از جانب مصدق) بازداشت شده بودند. همچنين اعلام شده بود كه بسياري از مقامات دولتي نيز بركنار شده و تصفيه ادارات ادامه خواهد داشت. بسياري از مقامات نيز به نشانه اعتراض به براندازي دموكراسي ايران به دست قدرت‌هاي مدعي پاسداري از دموكراسي كناره‌گيري كرده بودند از جمله الهيار صالح از سمت سفيري ايران در امريكا.



دموكراسي عاطفي و دموكراسي با بمب

بيست و يكم آگوست 1983 سناتور فيليپيني «بنينو آكينو» از مخالفان سياسي فرديناند ماركوس، رييس‌جمهور وقت فيليپين كه مدتي به حالت خودتبعيدي در امريكا بسر مي‌برد به دولت فيليپين اطلاع داد كه قصد بازگشت به وطن را دارد و متعاقب آن به فيليپين بازگشت، ولي در فرودگاه مانيل ترور شد كه گفته شده است توطئه ماركوس بوده و طبق نقشه او صورت گرفته بود. اين عمل آنچنان واكنشي در جهان داشت كه در پي آن حكومت ماركوس ساقط شد و فيليپيني‌ها زن آكينو را كه تجربه سياسي هم نداشت و بانويي خانه‌دار بود، به رياست كشور برگزيدند! اين طرز راي دادن از دير زمان (از زمان انتخاب بانو «باندرانايكه» در سريلانكا) دموكراسي عاطفي عنوان گرفته كه عنصري سواي اصول دموكراسي (انتخاب بهترين و شايسته‌ترين) و مورد انتقاد است. در حال حاضر هم پسر بنينو آكينو (به همين نام) بر جمهوري فيليپين 300 هزار كيلومتري نود ميليوني رياست مي‌كند. تازه‌ترين نوع دموكراسي، دموكراسي با بمباران (به جاي راي دادن) عنوان يافته كه غرب دارد آن را در ليبي آزمايش مي‌كند.

www.iranianshistoryonthisday.com

اللهمّ افْتَحْ لي فيهِ أبوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّي فيهِ أبوابَ النّيرانِ وَوَفّقْني فيهِ لِتِلاوَةِ القرآنِ يا مُنَزّلِ السّكينةِ في قُلوبِ المؤمِنين.

خدايا بگشا برايم در آن درهاي بهشت وببند برايم درهاي آتش دوزخ را و توفيقم ده در آن براي تلاوت قرآن اي نازل كننده آرامش در دلهاي مؤمنان.

نمايشگاه نقاشي‌هاي حنا حنضلي‌زاده از روز جمعه در گالري «سيحون» افتتاح شده است. اين نمايشگاه تا روز چهارشنبه هشتم شهريور و همه روزه از ساعت 10 تا 18 در گالري سيحون به نشاني خيابان وزرا، خيابان چهارم، شماره 30 داير است. گالري سيحون روز جمعه (چهارم شهريورماه) تعطيل است.

رائول روئيز، سينماگر نامي شيليايي- فرانسوي روز جمعه بر اثر بيماري ذات‌الريه در پاريس در سن 70 سالگي درگذشت. نام رائول روئيز براي سينمادوستان ايراني يادآور فيلمي است كه او در سال 1987 از رمان «بوف كور» صداق هدايت ساخته است. روئيز در سال1941در شيلي به دنيا آمد و پس از تجاربي در تئاتر به سينما روي آورد. روئيز با كارگرداني بيش از صد فيلم به عنوان يكي از پركارترين سينماگران جهان شناخته مي‌شود. او در سال1969با فيلم «سه ببر غمگين» جايزه بزرگ (پلنگ طلايي) جشنواره لوكارنو را از آن خود كرد. يكي از معروف‌ترين كارهاي او فيلم سينمايي «سه زندگي و يك مرگ» است كه مارچلو ماستروياني، بازيگر معروف ايتاليايي، در سال 1995 يكي از آخرين نقش‌هاي سينمايي خود را در اين فيلم ارايه داده است. روئيز در سال 1999 بر پايه رمان «زمان بازيافته» اثر مارسل پروست فيلمي ساخت كه كاترين دونوو در آن به ايفاي نقش پرداخت.

«كليمت» (2005يكي از ديگر آثار معروف روئيز و فيلمي درباره زندگي گوستاو كليمت، نقاش شناخته‌شده اتريشي است كه در اين فيلم «جان مالكويچ» به بازي در نقش كليمت پرداخته است. رائول روئيز سال گذشته جايزه سينمايي معتبر «لويي دلوك» را براي فيلم «رازهاي ليسبون» دريافت كرد. اين فيلم با مدت زمان چهار ساعت و نيم، بر پايه رماني از يك نويسنده پرتغالي قرن نوزدهم ساخته شده است. روئيز در روزهاي آخر در تدارك ساختن فيلمي بر مبناي خاطرات كودكي خود بود.

سومين فستيوال آموزشي- پژوهشي «موسيقي آكادمي اطلس» در كنسرواتوار آمستردام برگزار مي‌شود. در اين فستيوال كه به مدت دو هفته از ?? آگوست تا ? سپتامبر (31 مرداد تا 12 شهريور) در آمستردام برگزار مي‌شود، هنرمندان ايراني همچون پويان ناصح‌پور (سنتور)، پيمان ناصح‌پور (تنبك، دايره و دف)، كيا طبسيان (سه تار ايراني) و همچنين هنرمندان ديگري مانند الشن منصورف (كمانچه آذري)، دهروبا گوش (سارنگي)، جورج دباغيان (دودوك)، نوا ازگن (كمانچه) و... با اجراي موسيقي و برگزاري كارگاه‌ها، به معرفي فرهنگ‌هاي موسيقايي مي‌پردازند. اجراي موسيقي تلفيقي- تجربي با حضور هنرمندان كشورهاي مختلف از ديگر برنامه‌هايي است كه در اين فستيوال برگزار مي‌شود.

فيلم «جدايي نادر از سيمين» آخرين ساخته اصغر فرهادي در ادامه حضور در جشنواره‌هاي فيلم در سراسر جهان در دو كشور ژاپن و نروژ نيز به نمايش درمي‌آيد. اين فيلم طبق اعلام برگزاركنندگان بيست‌ويكمين جشنواره فيلم فوكووكا ژاپن، در چهار نوبت در اين فستوال نمايش خواهد داشت كه نخستين آن روز 16 سپتامبر (25 شهريور) خواهد بود. «جدايي نادر از سيمين» همچنين روز 24 آگوست (دوم شهريور) در جشنواره فيلم نروژ در بخش مسابقه به نمايش درخواهد آمد.

صندوق مينيمال

ع. ب: مي‌گويند به تعداد آدم‌هاي روي زمين راه براي رسيدن به خدا هست، شك ندارم كه خدا هست اما من مدت‌هاست كه در به در به دنبال تنها يك راه هستم.

ابراهيم قلي‌تبار عمران: به نوشته ابوالفضل بيهقي فكر مي‌كرد كه: هيچ نوشته‌يي نيست كه به يك بار خواندن نيرزد، اين‌بار اما هر چه كرد نتوانست نوشته روي ديوار را بخواند: كليه فروشي!

مينيمال‌هاي خود را براي ما به نشاني lastpage. etemad@gmail. com بفرستيد.