اسدالله بادامچيان از موسوي، کروبي و خاتمي خواست با صدور بيانيه يي از هواداران خود بخواهند در روز 13 آبان بدون هيچ نماد سبزي و تنها با در دست داشتن پرچم ايران، عليه استکبار جهاني شعار بدهند.اين نماينده اصولگراي مجلس با ابراز ناخشنودي از طرح بحث جمهوري ايراني که به گفته وي در روز قدس توسط برخي از حاميان جريان اصلاحات سر داده شد، به ايسنا گفت؛ «اگر حقيقتاً اين آقايان با اين گونه شعارها مخالفند با صدور بيانيه يي عنوان کنند در روز 13 آبان همه با هم بدون هيچ رنگي شعار مرگ بر امريکا سر دهند.»بادامچيان گفت؛ اگر حقيقتاً سران اين جريان اين موضوع را قبول دارند، صراحتاً اعلام کنند و بگويند ما راه مان را جدا کرده ايم و اگر چنين نيست اظهار برائت کنند.

نماينده تهران در مجلس گفت؛ روز 13 آبان امسال روز مشخص کردن خط انقلاب و مردم با خط کساني است که ممکن است حرف امام(ره) را هم بزنند، اما خط شان از نظام و انقلاب جدا است.بادامچيان با اشاره به تاکيدات مکرر برخي مسوولان نظام از جمله رئيس مجلس بر پرهيز از تندروي در شرايط فعلي کشور عنوان کرد؛ مصداق بارز تندروي رفتار کساني است که بعد از انتخابات حتي پيگيري مسائل اعتراضي خود را از طريق مراجع و مجامع قانوني دنبال نکرده اند و يک حرکت اعتراضي خياباني را تبديل به اغتشاش کرده اند.وي گفت؛ البته بخشي از اين جريان سعي کرد از اين حرکات تندروانه و افراطي به دور باشد و حتي شاهد بوديم آقاي موسوي نيز بعد از حذف شعار مرگ بر اسرائيل و مرگ بر امريکا در روز قدس در روزنامه يي عنوان کرد اين گونه شعارها ظرفيت امروز جامعه نيست.اين نماينده مجلس شوراي اسلامي در پاسخ به اين سوال که آيا اين نوع تندروي ها تنها منحصر به يک جريان است، گفت؛ اصولاً تندروي جزء اصول جناح اصولگرا نيست، هرچند ممکن است درون اين جناح نيز برخي به صورت فردي تندروي هايي داشته باشند، اما اين تندروي ها جدا از حرکت يک جريان و جناح است.اين عضو حزب موتلفه اسلامي گفت؛ ما به صراحت مي گوييم اين افراد و سران جريان اصلاحات اگر مي خواهند به خط انقلاب و مردم برگردند از اقداماتي که طي چهار ماه گذشته انجام داده اند، دوري کرده و صراحتاً بگويند موافق شعار جمهوري اسلامي هستند.وي تصريح کرد؛ متاسفانه اين افراد هنوز هم در بيانيه ها و حرف هاي خود بحث تقلب در انتخابات را مطرح کرده و از دولت کودتايي سخن مي گويند. اين افراد تا 22 خرداد در صحنه بوده اند، اما چون راي نياورده اند، دست به اغتشاش زده اند. جالب آنجاست که همه اين اقدامات را در نهايت آزادي انجام داده اند، اما بحث استبداد را مطرح مي کنند که اين نوع عملکرد مصداق بارز تندروي است.

«حميد رسايي» نماينده حامي دولت در مجلس اخيراً در وبلاگ شخصي اش به ماجراي اعتراض دانشجويان به او در مشهد و اهواز پرداخته و خود را پيروز اين جلسات دانسته که به معترضان تودهني زده است. به گزارش ايرنا، وي در وبلاگ خود نوشته است؛ «در پيام نور مشهد وقتي بيست دقيقه صحبت کردم و بحث جنگ نرم را رساندم به اسنادي که حکايت از حمايت راديوها و شبکه هاي ضدانقلاب از برخي کانديداها مثل موسوي مي کرد، يکي دو تا از دانشجويان سبزپوش شروع به اعتراض کردند و از تقلب حرف زدند. پاسخ آنها را دادم ولي بنا بر به هم ريختن جلسه داشتند. به رغم اينکه برگزارکنندگان براي سوالات کتبي و شفاهي وقت گذاشته بودند، باز اين چند دختر و پسر سبز که برخي از آنها بزک کرده بودند، دائماً شعار مي دادند تا اينکه وقت پرسش و پاسخ شد و به آنها فرصت اظهارنظر داديم. حرفي براي گفتن نداشتند جز کف و سوت براي شهدايشان، سبزها نهايتاً طاقت نياوردند تا پايان وقت در جلسه باقي بمانند. رفتند بيرون و شروع کردند به خواندن ياردبستاني. بعد از پايان جلسه و خارج شدنم از دانشگاه، وقتي به دوربين بسيج حمله ور شدند، تشنج فيزيکي را آغاز کردند که نهايتاً با حضور به موقع دانشجويان غائله خاتمه يافت بود و دانشجويان توانسته بودند افرادي را که از خارج دانشگاه آمده بودند، بيرون کنند. در اهواز اما به هم ريختن جلسه به گونه يي ديگر طراحي شده بود. از حدود نيم ساعت قبل از حضور من، سبزهاي بادکنک به دست در سالن اجتماعات شروع به سر دادن شعارکردند. قرار بود درباره جنگ نرم صحبت کنم و آنها با شيوه جنگ نرم براي جلوگيري از سخنراني به ميدان آمده بودند. فرصت خوبي بود تا به صورت عملي شيوه برخورد با اين جنگ را به دوستان دانشجو نشان دهم. قبل از اينکه براي سخنراني به جايگاه بروم، قرآن را باز کردم. آيه جالبي آمد؛ «لقد ابتغوا الفتنه من قبل و قلٌبوا لک الامور حتي جاء الحق و ظهر امر الله و هم کارهون» (سوره توبه آيه 248) با توکل به خدا در حالي که جمعيت صد نفره شعار مي دادند به جايگاه رفتم. سبزهاي بادکنکي دائماً شعار مي دادند و در مقابل نيز دانشجويان ديگر که حدود 250 نفر مي شدند مقابله به مثل مي کردند. همان طور که احتمال مي دادم، مجبور شدم جنگ نرم را با پرداختن به شعارهاي آنها تبيين کنم. هر شعاري را که دادند با رفتار جريان سبز تطبيق دادم و نمونه هايي از آن را به يادشان آوردم؛ از مرگ بر ديکتاتور گرفته تا توپ تانک بسيجي ديگر اثر ندارد و... خسته که شدند، شعار دادند «مرگ بر تو» که آن را هم بي پاسخ نگذاشتم. در چمران هم به چهار سبز بادکنکي فرصت دادم تا پشت تريبون بيايند و حرف شان را بزنند. کار رسيد به جايي که جمعيت 100 نفره معترض رسيد به حدود 50 نفر و در نهايت وقتي يکي از سبزها حرف مي زد، فقط چند نفر به او اعتراض مي کردند که حرف نزن بيا پايين ... من قرار بود يک ساعت سخنراني کنم که اين کار را کردم. سبزها که خودشان را تجهيز کرده بودند، هر چه کردند نتوانستند جلوي حضور من و دانشجويان ديگر را بگيرند.