مهدي کرم پور
1- سرانجام جواد شمقدري آمد. گفته مي شد به سبب قرب و منزلتش نزد رئيس دولت با وزارت مي آيد، اما معاون شد. خودش گفته بود براي اين دولت در هر سمتي آماده به کار است. کارگردان فيلم هاي تبليغاتي دو دوره محمود احمدي نژاد در شرايطي سکان هدايت معاونت سينمايي وزارت ارشاد را به دست مي گيرد که منتقد جدي مديريت چهار سال گذشته در عرصه فرهنگ و سينما بود البته. حالا او و ياران تند و تيزش که در حکم تنصيب شان، مصرح مافوق دعوت به آرامش و اعتدال شده اند، براي اولين بار خود را در معرض قضاوت و داوري اهل فرهنگ و هنر و سينما و البته تاريخ و آيندگان و مردم قرار داده اند. ممتحن هايي که از پس سال ها کنار گود و نمره دادن، در پايان دوره کارنامه دريافت خواهند کرد و نتيجه، هر چه باشد، همه بايد اين يکي را به فال نيک بگيريم.
2- از آغاز دهه 70 و پس از ساخته شدن زيربناهاي سينماي ايران پس از انقلاب در دهه 60 و تشکيل بنياد فيلم (فارابي) و مجله (فيلم) و جشنواره (فجر) و صنف (خانه سينما) و... خواسته هاي سينماگران هماني است که بوده، اگر مديري آمد و همسو با خواسته هاي بديهي و بجا و زيربنايي آنان گام برداشت چون سيف الله داد محبوب شد و ماند و اگر براي اجراي منويات سليقه يي و شخصي آمد و اين يکي را با پادگان و دادن امريه و بخشنامه اشتباه گرفت، چنان شد که پس از تعويض شيفتش فراموش و منزوي و بازنشسته گشت.
و اين قاعده محتوم بازي است. لاجرم.
3- از بلاياي مديريت فرهنگي در کشور، بحران اظهارنظر و تعدد پالس هاي غيرکارشناسانه از اطراف و اکناف است و وجود مديراني که فکر مي کنند بايد با همه اين پالس ها هماهنگ باشند. نه آنکه با توان اجرايي بالا آنها را به سمت و سوي منفعت جمعي مديريت کنند. امروز که مديريت جديد سينمايي کشور را نزديکان به رئيس دولت در دست گرفته اند و مدعي اجراي سليقه معوق مانده بالاترين مقام اجرايي کشور در اين عرصه اند، مي توان اميدوار بود که هنرمندان ضمن دريافت يک پالس مشخص و وحدت رويه به جاي خرج شدن، حفاظت شوند. جواد شمقدري با چنين پشتوانه يي مي تواند در ايفاي نقش کليدي جديدش چون کارگردان مرحوم و محبوب اهل سينما، مديري باشد که به داد سينماي ايران برسد و واسط و ديلماجي براي مديريت و مصونيت اين حرفه يا ماموري که مسبب اجراي منويات اندکي است با نگاه سياسي، جناحي و ايدئولوژيک در عرصه فرهنگ و هنر. هر چه که همه هم بگويند، ايفاي هر کدام از اين نقش ها را خود اوست که انتخاب و بر عهده خواهد گرفت، يک انتخاب کاملاً فردي براي اخذ کارنامه پاياني. انتخابي که نتيجه اش تا پايان عمر و پس از آن از او باقي خواهد ماند.
