مساله فوري، لزوم تغيير وضع کنوني است که اگر تغيير نکند همه زيان مي کنند و موفقيت در اين مرحله فقط با حضور فراگير ملت حاصل خواهد شد که مي تواند از همه موانع عبور کند و نتيجه را به نفع انقلاب، کشور، ملت و ميهن تمام کند کساني که بتوانند خواست هاي اکثريت (مردم) را برآورده کنند اکنون در صحنه هستند مديريت فعلي در به کارگيري امکانات کشور و استفاده از فرصت ها ناموفق بوده است. مردم از اينکه ارزش ها بي محابا صرف توجيه سليقه ها و رفتارهاي خاص مي شود راضي نيستند

گروه سياسي، کيوان مهرگانہ؛ چه بپذيريم، چه نپذيريم، چه خوش مان بيايد، چه خوش مان نيايد، جايگاهي که خاتمي بر آن تکيه زده، جايگاه ممتازي است. متمايز بودنش هم دليل روشني دارد. هيچ يک از رجال سياسي ايران تجربه آمدن و انصراف خاتمي را نداشته اند اما باز به اندازه رهبر اصلاحات محبوب نيستند. فرآيند پذيرش نامزدي خاتمي و بعد انصراف او از نامزدي اگر براي هر رجل سياسي اتفاق مي افتاد تا اطلاع ثانوي او را بازنشسته سياسي مي کرد اما تنها خاتمي بود که توانست اين تهديد را به يک فرصت طلايي براي اصلاحات تبديل کند. با اين حال وقتي فرصتي براي پرسش و پاسخ از رئيس جمهور دوران اصلاحات مهيا شد باز هم موضوع انصراف از نامزدي و نسبت آن با اخلاق سياسي، منفعت عمومي و ايثار ملي محور مصاحبه قرار گرفت و خاتمي هم صميمانه به آنها پاسخ گفت. خاتمي اين روزها فراتر از جغرافياي ايران در جست وجوي راهي براي پژواک صدايي متفاوت از جمعيت يک و نيم ميلياردي جهان اسلام است؛ صدايي که اگر مجال يابد مي تواند تا سال ها در گوش جهان طنين انداز شود.

---

-اخلاق سياسي در قاموس شما چيست و چه رابطه يي با منافع شخصي و ملي دارد. اگر يک اقدام برخلاف اخلاق سياسي شما باشد اما منفعت عمومي در آن مستتر باشد کدام يک را انتخاب مي کنيد؟

براي رفع ابهامي که در پرسش هست بايد نکاتي را توضيح بدهم. نسبت ميان اخلاق و سياست و نيز اخلاق فردي و اخلاق مدني و همچنين نسبت ميان منفعت عمومي و اخلاق، نياز به توضيح مبسوط دارد که فعلاً مجال آن نيست. ولي اجمالاً گفتني است که اخلاق در قديم بيشتر مقدمه سياست بود؛ مخصوصاً در آثار بزرگاني چون افلاطون و فارابي (و حتي به نحوي در اخلاق ارسطو) متافيزيک و مباحث مابعدالطبيعي هم به نحوي در ذيل و ظل سياست مورد بحث قرار مي گرفت يعني مي توانيم اخلاق اين بزرگان را نوعي اخلاق مدني به حساب آوريم. بعد از فروپاشي شهرهاي يونان در جمهوري و امپراتوري «روم» اخلاق مورد اهتمام بيشتر قرار گرفت. در دنياي اسلام هم اخلاق نظري در کنار اخلاق عملي و تهذيب نفس همچون عرفان نظري در کنار عرفان عملي مورد تامل و اهتمام بود و آثار ارزنده يي نيز در اين حوزه عرضه شده است ولي به خصوص در دنياي اسلام به جهاتي که اينک مجال طرح آنها نيست و تا حدودي در کتاب «آيين و انديشه در دام خودکامگي» کوشيده ام به موضوع اشاره داشته باشم به جهت سوق داده شدن سياست به سوي استبداد نفسگير پس از دوران پيامبر اکرم(ص) و صدر اسلام از جمله در دوران کوتاه ولي طلايي حکومت امام علي(ع) اولاً تامل در سياست روز به روز کمتر و کمرنگ تر شد و انديشه بيشتر به وادي بي انتهاي مابعدالطبيعه و فلسفه نظري سوق داده شد، ثانياً اخلاق نيز بيشتر جنبه فردي گرفت. در دوران جديد به خصوص از زمان ماکياولي به بعد به رغم همه بحث و نظرها، در حوزه عملي، سياست از اخلاق تهي شد و يکي از مصيبت هاي بشر امروز اين است که «سودانگاري» جاي «خيرانديشي» و «خيرخواهي» را در عرصه عمل (و حتي نظر در خيلي از جهات) گرفته است. باري، استبداد به هر شکل و صورتش و نيز ماده گرايي و سودانگاري با اخلاق ميانه يي ندارد. در استبداد همه چيز (از جمله دين، علم، هنر و...) در خدمت قدرت خودکامه است و در سودانگاري همه چيز مايه سوداگري است و تنها «سود» آن هم نوعاً سود مادي، آن هم براي بعضي ملت ها و در درون ملت براي بخشي از ملت مورد اهتمام است. آنچه بايد به آن توجه داشت همه اين امور است. نگاه به خير و زيبايي بدون توجه به هيچ چيز جز خير و زيبايي است که اخلاق را محقق مي کند.

اگر چنين شد، هم شخصيت فرد اخلاقي است و هم سياست و جامعه اخلاقي خواهد شد. با اين توضيح، اين پرسش که «اگر اقدامي برخلاف اخلاق سياسي شما، باشد اما منفعت عمومي در آن مستتر باشد، کدام يک را انتخاب مي کنيد»، معناي مïحîصلي ندارد.

-اگرچه بسياري از ناظران اجتماعي رفتار مبتني بر کناره گيري از رقابت هاي انتخاباتي را از نظر فردي کاري اخلاقي قلمداد کردند اما بسياري افراد بودند که در اين اقدام شما به دليل بلند شدن اميد اجتماعي و سپس سرخوردگي برخي نيروها، آن را منطبق بر ايثار ملي قلمداد نکردند. اين دوگانگي چگونه قابل توضيح است؟

ابراز لطف و احساسات مردم به خصوص جوانان عزيز به خودم را بزرگ ترين سرمايه و مايه افتخار مي دانم. ولي آيا قبول نداريد که شايد عمده ترين سبب اين محبت و اقدام اين باشد که مردم مرا فردي اخلاقي تصور کرده اند که اهل دروغ و فريب نيست و قصد خدمت دارد و به مردم احترام مي گذارد؟ و نيز اگر دقت کنيم در پس اين احساسات نوعي عقلانيت نيز نهفته است که بحمدالله ملت ما و به خصوص نسل جوان از آن برخوردار است. اين احساسات نسبت به اين بنده کوچک خدا از اينجا ناشي مي شود که وضع موجود را نمي پسندند و آن را درخور شأن والاي ملت بزرگ نمي دانند و بر اين باورند که مديريت فعلي در به کارگيري امکانات کشور و استفاده از فرصت ها براي توسعه و پيشرفت و اعتلاي ميهن ناموفق بوده است و در جهت آرمان هاي بلند انقلاب و آنچه مردم مي خواستند و مي خواهند حرکت نکرده است. به خصوص از اينکه ارزش ها بي محابا صرف توجيه سليقه ها و رفتارهاي خاص مي شود راضي نيستند و ديگر اينکه مردم مي پنداشتند بنده قادر به تغيير دادن اوضاع و جلوگيري از اين انحراف بوده ام. اگر چنين است بر اين باورم که خواست عقلاني همه کساني که به من اظهار لطف کرده و مي کنند بدون حضور من در صحنه به عنوان نامزد انتخابات هم قابل برآورده شدن است. از طرف ديگر، تلقي مبارزه بر سر قدرت و نيز عدم وفاداري من به قولي که داده ام مي توانست به ذهنيت و اعتماد جامعه لطمه بزند. من معتقدم اکنون کساني که بتوانند خواست هاي اکثريت را (در حد امکان) برآورده کنند در صحنه هستند به خصوص با آمدن جناب آقاي مهندس موسوي با آن سابقه کاري و شخصيت ديني و انقلابي و برخورداري از روشن بيني و راه تامين نظر مردم باز است. وظيفه من و شما - و به خصوص نامزدهاي موجود- عبارت است از آگاه کردن مردم و برانگيختن حسن تعهد و مسووليت براي شرکت گسترده در انتخابات که اگر چنين شود با همت خود مردم آنچه مورد خواست آنان است تحقق خواهد يافت و من هم در جاي ديگر و به گونه يي ديگر و به ياري خدا در خدمت اسلام، ايران و مردم خواهم بود.

-در هرحال چه شما نامزد يک پست عالي اجرايي باشيد چه نباشيد يک سرمايه اجتماعي و به عنوان رهبر فکري جريان اصلاح طلب مطرح هستيد. برنامه هاي شما براي اين جايگاه که آن را رسماً چه بپذيريد چه نپذيريد متعلق به شماست، چيست؟

با سپاس از حسن نظر و لطف شما. سرمايه يي اگر هست متعلق به مردم است. در اين مقطع مهم تاريخ ايران بايد به پرورش نيرو ها و ايجاد ذهنيت مناسب در جامعه به خصوص نسل جوان براي زندگي در متن يک جامعه مردمسالار و حفظ و بسط آن انديشيد. اين مردم هستند که بايد نقش بي بديل خود را در عرصه سرنوشت ايفا کنند. گذر از يک تاريخ استبدادزده آن هم در زميني لغزان که همه ما، چه حاکمان و چه مردم، هر دم ممکن است به قعر دره استبدادگري و استبدادپذيري سقوط کنيم، کار آساني نيست. تنها خواستن آزادي، استقلال، پيشرفت و عدالت (که بيش از يکصد سال است همه ما مي خواهيم) کافي نيست. فراگير شدن گفتمان مناسب و فراهم آمدن فرهنگ متناسب با اين خواست نيز لازم است تا بستر تحقق آن باشد. و اين کاري است که بيشتر در متن جامعه - و به اصطلاح از پايين- ميسر است. و اين رسالت بيشتر متوجه معلمان و روشنفکران جامعه است تا سياستمداران. البته وجود دولت و حکومتي که دست کم در برابر اين حرکت مانع تراشي نکند نيز لازم است. ما نيازمند حاکماني هستيم که در درجه اول قانون و به خصوص قانون اساسي را جدي بگيرند و در چارچوب آن حرکت کنند، نه اينکه آن را زير پا بگذارند يا بدتر از آن به صورت تحريف شده در مسير خواست ها و منافع خاص غير از منفعت عمومي سوءاستفاده کنند. اميدوارم با انتخاب درست مردم به اين هدف نزديک تر شويم. که در آن صورت بستر فعاليت آماده تر و هموارتر خواهد بود. در عرصه بين المللي هم اميدوارم بتوانم به دفاع از اسلام حقيقت، اسلام رحمت، اسلام انسان در برابر کج انديشي هاي درون جهان اسلام و توطئه هاي بيروني عليه آن و نيز دفاع از ايران و شأن والاي ملت ايران قدمي بردارم. هرچند براي انجام اين مهم امکانات من اندک است. من نمي خواهم و نمي توانم از هر امکاني استفاده کنم و محدوديت ها و تنگ نظري ها هم راه بهره گيري از امکانات مشروع را نيز تنگ کرده است ولي کارهاي اساسي هميشه در زمين هموار و زمينه مساعد و با سهولت انجام نمي گيرد.

-در چه شرايطي حاضر به پذيرش يک مسووليت سياسي نظير رياست جمهوري هستيد؟

ترجيح مي دهم به عنوان يک روحاني که کم و بيش از دنياي امروز و شرايط و مقتضيات آن نيز آگاه است و ان شاء الله درد دين و مردم را دارد، نه در مقام رسمي - که به هر حال در سطوح مختلف آن را آزموده ام - به خدمت خود ادامه دهم و انجام وظيفه کنم. در شرايط عادي هم بهتر و مناسب تر است کساني که دوره هاي قانوني مسووليت خود را يک بار انجام داده اند، ميدان را به ديگران دهند. در يک نظام جاافتاده دموکراتيک و مردمسالار نبايد شاهد پست هاي مادام العمر يا چرخش مسووليت در دست افراد معدود و محدود باشيم. البته تداوم و تکرار عيبي ندارد در صورتي که زمينه و قدرت انتخاب گري مردم هم تکرار شود.

-اگر اصلاح طلبان شکست بخورند، نقش شما برجسته تر خواهد شد. آيا برنامه يي براي اين شرايط داريد؟

بگذاريد به جاي اصلاح طلبان از اصلاحات سخن بگوييم؛ اصلاحات شکست ناپذير است. گرچه همواره موانع و مشکلاتي در برابر آن هست ولي آن گونه که من آن را تعريف و مشخص کردم، اصلاحات از ريشه دارترين حرکت ها و جريان هايي است که در بيش از يک قرن گذشته وجود داشته است و در متن وجدان و خواست تاريخي مردم ريشه دارد. بنابراين شکست ناپذير است. هر چند با وجود موانع و مشکلات دروني و بيروني ديرتر و گران تر مي تواند به اهداف خود برسد، ولي آنکه در نهايت محکوم به شکست است حرکت مقابل اصلاحات است. من معتقد نيستم عدم موفقيت در اين مرحله از انتخابات به معني شکست اصلاحات است، گرچه آن را نوعي شکست براي ملت مي دانم. مساله فوري لزوم تغيير وضع کنوني است که اگر تغيير نکند همه زيان مي کنند و موفقيت در اين مرحله فقط و فقط با حضور فراگير ملت حاصل خواهد شد، يعني به رغم مشکلات و موانع ساختاري و رفتاري که در برابر روح قانون و وجهه مردمي انقلاب و نظام پديد آمده است، حضور گسترده مردم مي تواند از همه آن موانع عبور و نتيجه را به نفع انقلاب، کشور، ملت و ميهن تمام کند. به ياري خداوند اصلاحات ادامه خواهد يافت. اگر هم علمداري نداشته باشد يا علم از دست علمداري بيفتد، دير يا زود علمدار پيدا خواهد شد. اصلاحات ماندني است چرا که با خواست عميق مردم و مصلحت جامعه پيوند دارد.

فîأîما الزبîدï فîيîذٍهîبï جïفîاء وî أîما مîا يîنفîعï الناسî فîيîمٍکïثï فًي الأîرٍضً

کف هاي روي آب يا طلاي در حال ذوب از ميان مي رود ولي آب که مايه حيات است و طلا که نفع مردم در آن است، پايدار و ماندگار خواهد بود. ان شاءالله.

k_mehregan83@yahoo.com

گروه سياسي، مريم جمشيدي؛ رصد تحولات منطقه يي و ديد و بازديدهاي سران اسرائيل و عرب با مقامات غربي که طي روزهاي اخير شدت بيشتري يافته، مدعي وقوع اتفاقي قريب الوقوع در روابط آتي تهران و واشنگتن است. اين اتفاق را رئيس جمهوري مصر به همراه ساير مقامات عرب در ديدار با وزير دفاع امريکا، «معامله بزرگ امريکا با ايران» ناميدند و ديروز چند روز پس از آن، چند روزنامه منطقه خاورميانه ادعا کردند بر اساس يک گزارش محرمانه که دريافت کرده، امريکا درخواست مذاکره را به شوراي عالي امنيت ملي ايران داده و هم اکنون منتظر دريافت پاسخ ايران است. به نوشته اين روزنامه ها اين خبر در گزارش محرمانه يي پيرامون مذاکرات دنيس راس با يک مقام ارشد اروپايي به دست اسرائيل رسيده است. اصل مذاکره ايران و امريکا هم براي کشورهاي عضو 1«5 و هم متحد کاخ سفيد در خاورميانه يعني اسرائيل اصلي پذيرفته شده است و باراک اوباما به عنوان پرچمدار اين اصل، به خاطر شعاري که از ابتداي ورودش به عرصه رياست جمهوري امريکا داده، ناگزير از وعده يي است که ماه ها است بر آن تاکيد دارد. با اين تفاسير به نظر مي رسد سناريوي مذاکره با تهران اين روزها با جديت بيشتري از سوي واشنگتن دنبال مي شود. اين نکته يي است که اگر چه به صراحت از زبان مقامات هيچ يک از دو کشور شنيده نمي شود اما شواهدي وجود دارد که بر اين امر صحه مي گذارد. حتي اگر خبر اين روزنامه ها کمترين اعتباري نداشته باشد، از آنچه در ديدارهاي اخير مقامات امريکا با رهبران اسرائيل، مصر و عربستان رد و بدل شد، مي توان به چنين پيش فرضي رسيد. هفته گذشته در حالي که باراک اوباما رئيس جمهوري امريکا مشغول رايزني با همتاي اسرائيلي خود بود، سفير وي راهي کشورهاي عرب منطقه شد تا به آنان نسبت به آنچه در رابطه ايران و امريکا در شرف تحول است، اطمينان خاطر بدهد. رابرت گيتس وزير دفاع ايالات متحده در ديدار با حسني مبارک رئيس جمهوري مصر سعي کرد اين نکته را متذکر شود که نگراني کشورهاي عربي از معامله بزرگ امريکا با ايران بي مورد است. وي همچنين در جمع خبرنگاران تصريح کرد؛ نگراني کشورهاي عربي از احتمال معامله محرمانه بزرگ ميان تهران و واشنگتن غيرواقعي است و هيچ پايه و اساسي ندارد. موضوعي که در گفته هاي رابرت گيتس خودنمايي مي کرد، تاکيد وي بر انجام معامله يي بين دو کشور بود. از سوي ديگر اگر نگاهي به سفرهاي پيشين گيتس به خاورميانه بيندازيم، مي بينيم سفر اخير وزير دفاع به کشورهاي عرب متفاوت از ديدارهاي قبلي وي است.

اعراب به دليل حس رقابتي که با ايران براي کسب قدرت و نفوذ در منطقه دارند همواره حالت نه جنگ نه صلح بين ايران و امريکا را برترين حالتي مي دانند که خواهانش هستند و اما در حالي که حضور هرباره گيتس در سرزمين اعراب با اظهارات تنش زاي وي همراه بوده است، در آخرين سفر نماينده کاخ سفيد به منطقه، نه تنها ديگر اثري از لحن ماجراجويي او در نحوه برخورد با ايران ديده نمي شود بلکه با لحني متفاوت در مقابل سران عرب و حتي خبرنگاران قرار مي گيرد و از موضعي ديگر سخن مي گويد. در همان حال تلاش مي کند تا عرب ها نسبت به آنچه به زودي به وقوع مي پيوندد، آسوده خاطر باشند. اصرار گيتس بر اينکه معامله بزرگ ايران و امريکا هيچ خطري را براي اعراب پديد نمي آورد، از آن جهت است که هر تحولي در روابط بين تهران و واشنگتن و تغيير رويکرد تقابل به توافق به منزله تغيير گسل عرب ها در منطقه است و اين چيزي نيست که شيوخ عرب آن را براي منافع و قدرت خود بپسندند. آنان بيم آن دارند که امريکا بدون توجه به کشورهاي عربي وارد مذاکره شود. به همين علت است که برخي از آنان خواهان تاثيرگذاري بر روند هر گفت وگوي احتمالي هستند. پيش از اين هيلاري کلينتون وزير خارجه امريکا در سفرش به کشورهاي حاشيه خليج فارس اطمينان داده بود که کاخ سفيد سياست خود در قبال ايران را با آنها تنظيم خواهد کرد.اما گويي همزمان با جدي تر شدن گزينه مذاکره بود که سفر گيتس به منطقه با فاصله يي اندک پس از حضور کلينتون در خاورميانه انجام شد.در ميان اخبار داخلي اگرچه نمي توان به صراحت گفته يا خبري را يافت که مويد بروز تحول قريب الوقوع در روابط طرفين باشد اما توجه به چند موضوع و رويداد ما را به اين سمت رهنمون مي کند؛ يکي اظهارات محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري کشورمان در ديدار با همتاي سوئيسي خود است. رئيس دولت فدرال سوئيس در يادداشت هايي که پس از گفت وگو با احمدي نژاد به تحرير درآورد، تصريح کرد؛ رئيس جمهوري ايران گفته است «اگر اوباما بخواهد، مي تواند دگرگوني در روابط واشنگتن و تهران ايجاد کند و از نظر من هر ديداري بايد در همين ماه ها انجام شود، چون بعداً مشکل تر خواهد شد.»انتشار اين خبر به نقل از ميزبان احمدي نژاد در ژنو، با تکذيب دولت ايران مواجه نشد. در همين حال اخبار ديگري نيز منتشر شد که حاکي از برقراري کانال هاي ارتباطي مقدماتي ميان ايران و امريکا بود.اما نکته مهم تر آن «چيزي» است که مقامات امريکايي مدعي شده اند بر سر آن معامله يي بزرگ در شرف وقوع است.البته مقامات اين کشور همان طور که تاکيد کرده اند قصد تعيين ضرب الاجل براي انجام مذاکره ندارند، چراکه بنابر غرور هر دو کشور هرگونه مهلت زماني امکان دستيابي به يک توافق گسترده را از بين مي برد. اگر اين معامله نيز از سوي طرفين در حال حاضر رسانه يي نمي شود، به خاطر همان غرور است و اينکه مسائل ديپلماتيک در سايه سکوت زودتر به نتيجه مي رسند.با وجود اين، به نظر مي رسد گام هاي اوليه براي آزمايش گزينه مذاکره از سوي دو دولت برداشته شده است؛ گامي که گيتس آن را در ديدار با حسني مبارک چنين توصيف کرد؛ «اکنون گفت وگوي خاصي بين واشنگتن و تهران نيست، بلکه تماس هايي بين دوطرف و نه مذاکرات متداوم جريان دارد.»

گروه سياسي، صبا آذرپيک؛ نمايندگان مجلس باخبر شدند که به دستور محمود احمدي نژاد بخش قابل توجهي از بودجه کشور در سه ماهه اول در اختيار وزارتخانه ها قرار گرفته تا در برخي از طرح ها و پروژه هاي زودبازده و کوتاه مدت هزينه شود. بر اساس اطلاعاتي که اعضاي کميسيون برنامه و بودجه مجلس به دست آوردند حتي چند وزارتخانه کليدي بودجه عمراني خود را به صورت غيرقانوني در بخش هاي ديگر هزينه کردند. اين اطلاعات را چند تن از مديران سازمان مديريت و برنامه ريزي سابق با امضاي محفوظ به مجلس فرستادند و هشدار دادند که نگران هستند بخش قابل توجهي از اعتبارات سالانه به صورت غيرقانوني در سه ماهه اول با شائبه انتخاباتي خرج شود. به گفته اعضاي کميسيون برنامه و بودجه مجلس، هر ماه يک دوازدهم بودجه سالانه هر وزارتخانه بايد به آنها اختصاص يابد اما بر اساس گزارش هاي رسيده، در حالي که هنوز دو ماه از سال سپري نشده چند وزارتخانه کليدي دولت نهم بالغ بر يک ششم بودجه سالانه را دريافت کردند. اين اطلاعات در حالي به دست اعضاي کميسيون برنامه و بودجه مجلس رسيده تا آنها از تخلفات شائبه برانگيز دولت در نحوه خرج کردن بودجه 88 خبردار شوند که دولت نهم به استناد گزارش هاي زنجير ه يي ديوان محاسبات در نحوه خرج کردن بودجه سال هاي گذشته هم سابقه خوبي نداشته است. با اين حال سه ماهه منتهي به خرداد 88 براي دولت نهم سرنوشت ساز است و بسياري از ناظران بيروني نسبت به خرج شدن تبليغاتي بودجه کشور هشدار دادند. اگر اطلاعاتي که در نامه مهر و موم شده به مجلس رسيده صحت داشته باشد، دولت نهم يکي از بزرگ ترين تخلفات بودجه يي را در سال هاي اخير انجام داده است. البته برخي از چهره هاي اقتصادي مجلس عنوان مي کنند چندهفته يي است متوجه اين تخلفات شده اند که نمونه محرز آن تلاش دولت براي کاهش نيافتن سهميه بنزين تا پيش از انتخابات مجلس است. در حالي رئيس کميسيون انرژي اين خبر را داده که همزمان اعضاي کميسيون انرژي هم مطلع شدند دولت تصميم دارد تا تيرماه افزايش فيش گاز بهاي خانگي را به تعويق بيندازد. به گفته موسي الرضا ثروتي از اعضاي کميسيون برنامه و بودجه مجلس بايد هر ماه يک دوازدهم بودجه از سوي وزارت اقتصاد به حساب وزارتخانه ها واريز شود. همچنين بودجه عمراني هم تنها بايد در اجراي طرح هاي عمراني مصوب و مورد تاييد سازمان مديريت و برنامه ريزي هزينه شود نه اينکه در موارد شخصي و سليقه يي غيرمصوب هزينه شود. به همين دليل مديراني در سازمان مديريت و برنامه ريزي نگران شدند با اين شرايط که دولت در حال خرج کردن بودجه است، هر رئيس جمهوري که دولت بعد را تحويل بگيرد با کسري قابل توجه بودجه مواجه خواهد شد. البته مجلسي ها ديروز عنوان مي کردند بايد به آنها فرصت داد تا اظهارات مطرح شده در مورد خرج شدن تبليغاتي بودجه در چند وزارتخانه دولت را بررسي کنند. البته ديروز يکي از نمايندگان فراکسيون اقليت مجلس آماري را منتشر کرد که بر اساس آن از بودجه کشور بخش قابل توجهي اين روزها به سمت سفرهاي استاني و تصميم هاي تبليغاتي احمدي نژاد سرازير شده است. البته تذکر ديروز داريوش قنبري هم قرار شد پيگيري شود. حميدرضا کاتوزيان رئيس کميسيون انرژي هم از اتفاق جالب ديگري خبر داده است. در مورد سهميه بنزين هم گويا سهميه کنوني واقعي نيست و انتخاباتي خواهد بود چون اين طور که کاتوزيان اظهار داشته با بودجه امسال 100 ليتر بنزين به مردم نبايد تعلق مي گرفت.

اين طور که پيش مي رود مردم شيريني 100 ليتر را همين سه ماه مي چشند چون بعد از سه ماه سهميه واقعي به 50 تا 60 ليتر خواهد رسيد.با اين اوصاف مجلسي ها زودتر از نامه مديران ارشد سازمان مديريت و برنامه ريزي هم متوجه شدند خرج شدن بودجه در اين سه ماهه سرنوشت ساز براي رئيس دولت نهم، غيرمتعارف است. با اين حال نامه مديراني که هرچند سازمان شان از سوي احمدي نژاد منحل شده اما همچنان نظارت پنهان خود بر نحوه خرج کردن بودجه را دارند، اگر در مجلس بايکوت نشود، مي تواند احمدي نژاد و وزرايش را براي پاسخگويي به مجلس بياورد. گرچه اصولگرايان مجلس مصلحت ديدند از کنار تخلفات مالي گزارش شده از سوي ديوان محاسبات با سکوت بگذرند اما اطلاعات فاش شده کنوني حکايت از آن دارد که نگراني از انتخاباتي خرج شدن بودجه آن هم در اين روزها موضوعي نيست که نمايندگان ملت در مجلس بخواهند با سکوت از کنار آن بگذرند.