از زماني که مجتبي شريفي به جاي عبدالرحمن شاه حسيني به رياست کميته انضباطي فدراسيون فوتبال انتخاب شده ، به اعتقاد برخي رويه اين کميته تغيير کرده است و بازيکنان و مربيان به دلايل بسيار جزيي به کميته انضباطي فراخوانده مي شوند. آخرين نمونه از اين مغضوبين کميته انضباطي افشين قطبي بود که به دليل تحريک هواداران در بازي با فجر سپاسي به اين کميته فراخوانده شد. اما پس از بررسي هاي لازم روي پرونده افشين قطبي، کميته انضباطي او را از اتهام بر هم ريختن جو ورزشگاه مبرا دانست. شريفي در اين باره مي گويد؛ «افشين قطبي پس از عدم حضور آيت اللهي به عنوان شاکي اش در جلسه، تبرئه شده و حکمي درباره او صادر نشده.» جالب اينجاست که آيت اللهي رئيس هيات فوتبال استان فارس معتقد است او فقط در مورد حرکات افشين قطبي تذکر داده است و اين کميته انضباطي است که ماجرا را شلوغ کرده. آيت اللهي در اين باره مي گويد؛ «در جريان مسابقه مقاومت و پرسپوليس اتفاقاتي رخ داد که ما مانند بازي هاي قبلي که در ورزشگاه حافظيه انجام مي شود، آن را به فدراسيون فوتبال گزارش کرديم که آنها هم گزارشات را بررسي کردند، اما آقاي شريفي خودش روي بحث حساس شده بود. من فقط مي خواستم فدراسيون را متوجه حساسيت ماجرا کنم که اين قبيل حرکات در شهرستان ها ممکن است تبعات بسيار ناگواري را در پي داشته باشد.» اما ماجراي غيبت عليرضا نيکبخت واحدي در تمرينات تيم ملي و شايعاتي که پيرامون اين بازيکن به وجود آمده است، باعث شد شريفي توضيحات بيشتري در مورد اين موضوع بدهد. او در اين مورد مي گويد؛ «ديروز جواب استعلام هايي که در رابطه با عليرضا نيکبخت واحدي بود، به دست ما رسيد و پس از بررسي هاي لازم تا پايان هفته جاري حکم مناسب را درباره وي صادر مي کنيم. بندهاي ماده 33 آيين نامه انضباطي شامل موارد متعددي است که هر شخص يکي از بندها را به عنوان جريمه نيکبخت اعلام مي کند، اما واقعيت امر اين است که ما هنوز هيچ تصميمي در اين خصوص نگرفته ايم. به طور مثال جريمه نقدي تا 10 ميليون تومان، محروميت از مسابقه ملي و چند مورد ديگر از بندهاي ماده 33 است که ممکن است هر يک از آنها به عنوان حکم نيکبخت اعلام شود.»شريفي در مورد حالت غيرعادي نيکبخت شب قبل از اعزام تيم مي گويد؛ «من ترجيح مي دهم اصلاً به اين موضوع توجهي نکنم. البته هيچ خبري هم در اين رابطه نشنيده ام. بيشتر تمايل دارم فقط بحث عدم همراهي او با تيم ملي را مورد بررسي قرار دهم نه هيچ مورد ديگري.»اگر راي کميته انضباطي تا روز شنبه صادر نشود، نيکبخت واحدي مي تواند در بازي مقابل پيکان به ميدان برود، اما در صورتي که راي عليه نيکبخت صادر شود، او نمي تواند در اين بازي به ميدان برود.

شيوا آباء

در نگاه اول هيچ ارتباطي ميان دو دنياي سينما و ورزش ديده نمي شود، اما صنعت سينما هميشه از مضمون ورزشي بهره گرفته است. ورزشکاران رشته هاي مختلف ايده هاي خوبي براي توليد فيلم هاي سينمايي در اختيار فيلمسازان قرار مي دهند.در سينماي ايران فيلم هاي ورزشي به مفهوم رايج آن در دنيا زياد توليد نشده است و شخصيت هاي ورزشکار که عمدتاً هم از قشر فوتباليست هستند در طول قصه با مسائل و مشکلاتي روبه رو مي شوند که خيلي هم ورزشي نيستند.در حقيقت ورزشکار بودن شخصيت اصلي يا گنجاندن سکانس هايي با موضوعيت ورزش و مسابقه در فيلم بهانه يي است براي خلق حادثه و هيجان، اما شايد بزرگ ترين مشکل سينماي ايران در توليد فيلم هاي ورزشي ناشي از موفق نبودن فيلمسازان در تلفيق مايه هاي دراماتيک و قواعد سينمايي با جذابيت هاي ورزش باشد. در سينماي ايران تهيه کننده ها بيشتر تمايل دارند آثاري را بسازند که به تجربه دريافته اند در گيشه موفق مي شود و بازده اقتصادي دارد. تا حد زيادي پس از موفقيت هاي تيم فوتبال ايران در عرصه هاي بين المللي تهيه کننده ها احساس کردند علاقه مردم به فوتبال مي تواند باعث فروش فيلم هاي تلفيقي شود. حضور فوتباليست هاي تيم هاي پرسپوليس و استقلال در فيلم ها به قصد جذب مخاطب اتفاق افتاد، اما با شکست اين فيلم ها در گيشه جريان توليد فيلم هاي ورزشي متوقف شد.با وجود شباهت هايي ميان سينما و تلويزيون تجربه نشان داده مردم ترجيح مي دهند فوتبال و ستارگان آن را در تلويزيون و استاديوم ببينند، نه در سينما، از ديدن فيلم در تلويزيون و سينما لذت مي برند و تمايلي به حضور ستارگان ورزش در سينما ندارند. تداخل دو عرصه جذاب ورزش و سينما براي تماشاگران پذيرفتني نيست. پس از تجربه هاي گوناگون کارگردانان در طول دو دهه اخير در زمينه تلفيق ورزش(بالاخص فوتبال) و سينما و همچنين استفاده از جذابيت هاي بصري ستارگان فوتبالي در برخي سکانس ها(چه مربوط و چه نامربوط) مسعود ده نمکي کارگردان جنجالي و بحث برانگيزي که فيلم «اخراجي ها» با به همراه داشتن نام او به عنوان کارگردان سال گذشته سوژه بسياري از نقدهاي سينمايي بود، در ادامه توليد اخراجي هاي 2 با گنجاندن سکانسي در فيلمنامه که صحنه هايي از مسابقه فوتبال ميان اخراجي هاي ايراني و سربازان عراقي را به تصوير مي کشد، قصد دارد با استفاده از حضور چهره هاي سرشناس فوتبال مانند علي پروين، امير قلعه نويي، عليرضا نيکبخت واحدي و... به جذابيت هاي فيلم بيفزايد.

اين در حالي است که چگونگي استفاده از اين چهره ها در فيلمي که تم دفاع مقدس و جنگ دارد بسيار اهميت دارد و شايد بتوان اين ايده را به نوعي مشاوره دادن فني و حرفه يي تر نشان دادن مسابقه يي دانست که با توجه به روند موضوع فيلم قاعدتاً نبايد افت محسوسي نسبت به ساير سکانس ها داشته باشد.

سينماي ايران در حوزه فيلم هاي ورزشي هرگز به اندازه برخي ژانرهاي ديگر نظير اجتماعي، کمدي، دفاع مقدس و جنگ، خانواده و... داراي آثار قابل توجه نبوده و معدود تجربه هاي اين عرصه هم از لحاظ تجاري و ماندگاري نتوانسته اند به جايگاهي مطمئن برسند.شواهد نشان مي دهد فيلمسازان ايراني هرگز در نمايش علاقه ايراني ها به ورزش هايي غير از فوتبال که برخي ريشه در تاريخ و سنت هاي ايراني دارند، موفق نبوده اند.گالان، جوانمرد، حريف دل، صعود، ياس هاي وحشي و هدف اصلي نمونه هايي ديگر از اين توليدات نه چندان آبرومندانه اند که در آن بعضي از بازيکنان شناخته شده مقابل دوربين رفتند که نه تنها رکورد فروش را نشکستند بلکه جريان ساخت فيلم با حضور بازيکنان فوتبال را هم قطع کردند.

فوتباليست هاي علي اکبر ثقفي و مثلث آبي صابر رهبر هم حاصل موجي فوتبالي بود که در اواخر دهه 70 تمام جامعه را فراگرفت.ثقفي در فوتباليست ها تعدادي از ورزشکاران معروف مانند علي پروين، افشين پيرواني و حميد استيلي را در کنار چند بازيگر نوجوان قرار داد تا اين علاقه مندان بتوانند به عضويت تيم منتخب فوتبال نوجوانان دربيايند.

سابقه توليد و نمايش فيلم هاي ورزشي حداقل در سينماي بعد از انقلاب اثبات مي کند اين جريان نه در جذب مخاطب و رسيدن به فروش بالا موفق بوده نه در همراه کردن جماعت منتقد و مخاطبان جدي و پيگير سينما. اينکه مسعود ده نمکي با اين گريز و سکانس ورزشي اش در اخراجي هاي 2 که نمونه اول آن توانست رکورد فروش را در سينماي ايران بشکند، چقدر مي تواند به جذب مخاطب و هيجان انگيزتر کردن فيلم جديدش کمک کند چيزي است که در ادامه و اکران آن مشخص مي شود. اگرچه ظاهراً جذابيت هاي فيلم در روايتي متفاوت از فيلم دفاع مقدس آنقدرها هست که بار ديگر مخاطبان کنجکاو را به سالن هاي سينما بکشاند تا پاي ساخته جديد مسعود ده نمکي بنشينند.

در پي ناکامي تيم ملي کاراته کشورمان و سير نزولي جايگاه کاراته ايران از رده پنجم به رده بيست ويکم جدول، اعتراضات بي شماري در خصوص عدم نتيجه گيري مطلوب کاراته کاهاي مردان و عدم اجازه حضور بانوان در اين سري از مسابقات جهاني 2008 ژاپن شد.جدي ترين اعتراض عصر روز يکشنبه گذشته در جلسه هيات وزيران و از سوي رئيس جمهور بيان شد.محمود احمدي نژاد در اين جلسه پايبندي ورزشکار زن ايراني که در مسابقات جهاني کاراته ژاپن با مقاومت خويش بر حفظ حجاب، اصول و ارزش هاي ديني و اسلامي را در منظر جهانيان به نمايش گذاشت نمادي از قهرماني ياد کرد و اين را شايسته جوانان برومند سرزمين اسلامي ايران دانست.رئيس جمهور کشورمان گفت؛ قهرمان آن کسي است که بتواند در چنين صحنه هايي که انتخاب بين حق و باطل است با انتخاب راه حق، پيروز ميدان ارزش ها باشد.همچنين رئيس جمهور تجليل از چنين فداکاري و ايستادگي را تجليل از نمايش کرامت و بزرگي انسان مسلمان و حفاظت از اعتقاد و انديشه ناب ديني دانست و از وزارت امور خارجه و سازمان تربيت بدني خواست مراتب اعتراض جمهوري اسلامي ايران را به برگزارکنندگان مسابقه جهاني کاراته ژاپن در ممانعت از ورزشکار ايراني به دليل داشتن حجاب اسلامي به مراجع ذي ربط ابراز داشته و اقدام قانوني لازم را به عمل آورند.از سوي ديگر کريم صفايي- رئيس فدراسيون تيراندازي و کمان- طي نامه يي به سازمان کنفرانس اسلامي در خصوص برخورد داور مسابقات با بانوي محجبه کاراته کاي ايران اعتراض کرد.به عقيده صفايي اخراج هلن سپاسي بانوي محجبه کاراته کاي ايراني از مسابقات جهاني کاراته از سوي رئيس کميته داوران مسابقات کاراته ژاپن موجب تاسف و اهانت به جامعه زنان مسلمان و کشورهاي اسلامي شد. او معتقد است اين مساله بايد به شکل ديگري حل مي شد تا پيام اصلي ورزش و المپيک که همانا صلح، دوستي و آرامش پايدار است در ميادين جهاني به اجرا درمي آمد.کريم صفايي در اعتراض نامه خود به سازمان کنفرانس اسلامي نوشت؛ «به منظور حفظ انسجام و همبستگي کشورهاي اسلامي علاوه بر محکوم کردن عمل داور مسابقات مذکور و و نسبت به ذکر نام وي در «Blacklist» تمامي کشورهاي اسلامي مبادرت ورزيده تا از ورود وي ممانعت به عمل آورند. در ضمن بهتر است از داور مذکور نيز تست الکل به عمل آيد.»همچنين دبيرکل کميته ملي المپيک کشورمان در نامه يي خطاب به رئيس فدراسيون جهاني کاراته آورده است؛ «از ديدگاه فرهنگي، ورزشکاران زن نه تنها در ايران بلکه در ساير کشورهاي اسلامي با حجاب اسلامي در رويدادهاي ورزشي شرکت مي کنند؛ پوششي که به اعتبار آن در صحنه بين المللي ورزش قهرماني حضور مي يابند. بدون اين پوشش ورزشکاران زن طبعاً به دلايل فرهنگي از حضور در رقابت هاي بين المللي ورزشي باز مي مانند که اين امر نه خواست شما به عنوان مرجع بين المللي اين ورزش، نه خواست کميته بين المللي المپيک که از اهداف اوليه آن در دسترس قرار دادن ورزش براي همه مردم صرف نظر از تفاوت هاي نژادي، مذهبي و سياسي است، خواهد بود.»در همين ميان کليه مسوولان و دست اندرکاران کاراته ايران، شکست و ناکامي تيم ملي کشورمان را به گردن گرفته اند و مقصر اصلي را خود مي دانند، تا آنجا که وحيد خواجه حسيني گفت؛ «ديگر قصد ندارم در تيم ملي به کار خود ادامه دهم و مي خواهم پس از گفت وگو با رئيس فدراسيون استعفاي خود را اعلام کنم.» سرمربي تيم ملي کاراته اعتقاد دارد که در روزهاي پاياني از تيم ملي غافل شده و نتوانسته تيم خود را کنترل کند و مسووليت شکست تيم ملي را قبول کرده است. محسن آشوري- مدير تيم هاي ملي کاراته- نيز در خصوص پذيرش مسووليت شکست تيم کاراته کشورمان گفت؛ «تمامي تلاش خود را براي بسترسازي لازم و تامين امکانات مورد نياز کادر فني تيم ملي انجام دادم و اينک نيز قصد شانه خالي کردن از پذيرش مسووليت شکست نداشته و خود را مقصر اصلي اين ناکامي مي دانم.» وي عقيده دارد که به طور قطع مسائل فني دليل ناکامي کاراته ايران در ژاپن بود. همچنين علي شاطرزاده- عضو سابق تيم ملي کاراته کشورمان - در خصوص نحوه عملکرد خواجه حسيني (سرمربي تيم ملي کاراته) مدعي شد وي در اولويت بندي خود مسائل فني را در دستور کار قرار نداد، در حالي که مربي کم تجربه يي نيست و ملي پوشان نيز هيچ کدام کم تجربه نبودند.علي شاطرزاده دارنده مدال طلا و نقره جهان خاطرنشان کرد که هيچ گاه در شرايط سخت و آسان اعتراضي نسبت به برنامه هاي تمريني و برگزاري اردوهاي تيم ملي نکرده است و هيچ وقت از هدف خود دور نشده است و به خاطر پول اردوها را ترک و از کاراته خداحافظي نکرده است.وي عقيده دارد؛ «اولين مشکل به وجود آمده در فدراسيون و به تبع آن عدم نتيجه گيري تيم ملي در مسابقات جهاني اين بود که فدراسيون سعي کرد بهترين امکانات تمرين را براي ملي پوشان فراهم کند تا جايي که 400 ميليون تومان هزينه تدارکات و آماده سازي تيم ملي شده است. با اين اوصاف شاهد بوديم جاسم ويشگاهي در مقطع زماني از تيم ملي خداحافظي کرد و فدراسيون نيز وي را برگرداند و ارقام نجومي به وي پرداخت شد.»قابل توجه است که نتيجه کاراته ايران در مسابقات جهاني 2008 ژاپن يکي از ضعيف ترين نتايج در 15 سال اخير است.16 کاراته کا کوميته، کاتاي تيمي و انفرادي ايران با تک مدال برنز حسين روحاني ميدان مسابقات جهاني ژاپن را ترک کردند.ايران در مسابقات 2006 فنلاند براي نخستين بار درخشش بي نظيري داشت و در رده پنجم جدول قرار گرفت اما امسال (سال 2008) به رده بيست ويکم جدول نزول کرد و يکي از بدترين نتايج را در کارنامه خود ثبت کرد. همچنين کشور ژاپن با کسب چهار مدال طلا، يک نقره و چهار برنز در مقام اول جدول قرار گرفت و کشور فرانسه با دو مدال طلا، دو نقره و سه برنز در مقام دوم و کشور ايتاليا با دو مدال طلا، يک نقره و چهار برنز در رده سوم جدول قرار گرفتند.

پس از کسب نتايج مطلوب تيم ملي فوتسال کشورمان در مسابقات جهاني فوتسال سازمان تربيت بدني و مسوولان قول هاي بي شماري در خصوص پاداش به بازيکنان دادند، اما هنوز پس از گذشت يک ماه از مسابقات جهاني فوتسال تنها مجلس شوراي اسلامي و وزير سابق کشور به هر کدام از بازيکنان و مربيان يک سکه بهار آزادي اهدا کرده اند و همچنان از وعده هاي سازمان تربيت بدني و فدراسيون فوتبال خبري نيست. حسن شمس درباره پاداش بازيکنان و مربيان تيم فوتسال پس از رقابت هاي جام جهاني برزيل گفت؛ «ما کماکان منتظريم تا مسوولان به قولي که براي پاداش تيم ملي فوتسال داده اند عمل کنند و وعده اهداي يک دستگاه پژو 206 به بازيکنان و مربيان تيم که مردم هر روز در کوچه و خيابان از ما سوال مي کنند به وقوع بپيوندد، متاسفانه اين قضيه مشمول مرور زمان شده است و هيچ نهادي درباره آن پاسخگو نيست.» سرمربي تيم ملي فوتسال که هنوز قرارداد خود را امضا نکرده است، دليل تاخير امضاي قراردادش با فدراسيون را وضعيت نامعلوم «نيکوليچ» و ديدار حساس ايران در برابر امارات دانست. سرمربي تيم ملي فوتسال برنامه چهارساله را براي تيم ملي فوتسال در سيزده صفحه تدوين کرده و به مهدي تاج داده است. در اين برنامه تمامي مسائل تيم ملي تا سال 2012 و مسابقات جهاني جمهوري چک پيش بيني شده است و از اين رو برنامه هاي مسابقات تدارکاتي، کلاس هاي آموزشي براي همه مربيان جهت افزايش سطح کيفي فوتسال و همچنين تعداد جلسات تمرين تيم ها مشخص شده است. همچنين حسين شمس پيشنهاد قرارداد يک ميلياردي را براي چهار سال سرمربيگري اش غيرطبيعي نمي داند. شمس مي گويد؛ «وقتي قطبي يک ميليارد براي يک سال مي خواهد کاملاً حق طبيعي اوست، اما اگر من يک ميليارد براي چهار سال بخواهم کاملاً غيرطبيعي است.» او همچنان منتظر است قرارداد خود را با فدراسيون امضا کند تا برنامه چهارساله خود را به اجرا درآورد و از 13 دي ماه تمرينات گروهي را با بازيکنان آغاز کند. سرمربي تيم فوتسال مي گويد؛ اعتقاد دارم وقتي يک مربي خارجي نتواند با بازيکنان ارتباط کلامي و حسي برقرار کند موفق نمي شود و بايد کسي سرمربي تيم ملي باشد که بتواند اين ارتباط را برقرار کند.

شيوا آباء

قهرماني آخرين تورنمنت مهم و معتبر سال 2008 به نوواک جوکوويچ صرب رسيد که با ارائه نمايشي چشمگير و قابل ستايش مقابل نيکلاي داويدنکوي روس به پيروزي رسيد تا جام مسترز را براي اولين بار بالاي سر بگيرد،

اين تنيس باز صربستاني که با شکست دادن ژيل سيمون به فينال جام مسترز رسيده بود سال گذشته در اولين حضور خود در مسترز کاپ در هر سه مسابقه مرحله گروهي خود شکست خورد و حذف شد، اما در فينال امسال با ضربات فورهند ديدني اش حريف

با تجربه روس خود را تحت فشار قرار داد و به او اجازه نداد به اندازه بازي هاي قبلي اش بدرخشد.

داويدنکو در مرحله نيمه نهايي اندي موراي تنيس باز شماره يک بريتانيا و سيد چهار جهان را شکست داد. اين در حالي بود که موراي 24 ساعت قبل از اين مسابقه در جدالي نفسگير و سه ساعته راجر فدرر قهرمان چهار دوره پيشين اين جام را از دور مسابقات حذف کرده بود. با اعلام کناره گيري رافا نادال به علت مصدوميت و حذف شدن راجر فدرر فرصت خوبي در اختيار ساير تنيسورهاي اروپايي قرار گرفت تا بتواند نمايشي دلچسب از توانايي هايشان در آخرين تورنمنت سال داشته باشند. جوکوويچ 21ساله اين قهرماني را به قهرماني ابتداي فصل خود در استراليا اضافه کرد که با قهرماني در اولين گرنداسلم سال 2008 براي نخستين بار در يگ گرنداسلم به پيروزي رسيده بود. با اين حال تنيسور صربستاني از ماه مه سال جاري و قهرماني در مسترز رم، در تورنمنت ديگري به قهرماني نرسيده بود و اگرچه در مرحله گروهي نيز مقابل داويدنکو به پيروزي رسيد اما برخلاف همتاي روسش روندي صعودي را در طول ماه هاي اخير طي نکرده بود. اگرچه در فينال در دو ست پياپي و با نتايج 1-6 و 5-7 جام قهرماني را در دست گرفت. نوواک پس از اينکه جايزه اش را دريافت کرد به سمت خانواده اش رفت و والدينش را در آغوش کشيد و همراه آنها مقابل دوربين هاي خبري ايستاد؛ « خيلي خوشحالم. اين قهرماني برايم ارزش زيادي دارد، هشت بازيکن برتر سال اجازه حضور در اين تورنمنت را دارند و همه مي دانند که مسابقات از چه کيفيتي برخوردار است. در ميان همه اين تنيسورها توانستم ثابت کنم که توانايي هاي زيادي در تنيس دارم و مي توانم قهرمان گرنداسلم مهمي مثل مسترزکاپ بشوم.»

جوکوويچ درخصوص شرايط بازي و دشواري هاي روبه رو شدن با داويد نکو خاطرنشان کرد؛«واقعيت اين است که اصلاً شرايط آسان نبود. باور کنيد در مسابقاتي اينچنيني فشار روي هر دو بازيکن بسيار زياد است. خيلي مهم است که شما بتوانيد اعصاب خود را کنترل کنيد و اجازه ندهيد روي شما تاثير بگذارد.»

با اين قهرماني تنيسور سيد سوم جايگاه خود در ميان تنيسورهاي برتر جهان را محکم تر کرد و حالا با 10 امتياز اختلاف نسبت به راجر فدرر سوئيسي در همان جايگاه سوم ايستاده است؛«واقعاً بر اين باور هستم که توانايي آن را دارم که در طول يک سال آينده جايگاه خودم را در رده بندي جهان بهبود ببخشم و حتي مي توانم بگويم در 10 سال آينده عنوان بهترين تنيسور جهان را از آن خود مي کنم.

اين هدف بزرگ زندگي من است و هميشه هم تلاش مي کنم به هدف بزرگ زندگي ام برسم. در اين راه تجربه هاي زيادي به دست آورده ام و مطمئنم چيزهاي بسيار زياد ديگري هم در راه است. اما از سوي ديگر اگر شما تمام مدت به رنکينگ خود فکر کنيد نمي توانيد روي بازي و پيشرفت تنيس تان تمرکز داشته باشيد.» نيکلاي داويدنکو تنيسور روسي که حريف جوکوويچ در فينال مسترز بود پس از مسابقه گفت؛

«مقابل جوکوويچ شما نياز داريد يک تنيسور کامل باشيد و خيلي سريع بازي کنيد، خيلي سريع و بدون اشتباه، کاري که او انجام داد و من نتوانستم، در حالت عادي من خيلي سريع بازي مي کنم و توانايي ام روي کنترل توپ ها تا حد زيادي خوب است. نوواک خيلي خوب بازي مي کرد. فورهندهايش عالي بودند و فکر مي کنم روز سختي را داشته ام.»

جام مسترز هر سال در پايان تورنمنت هاي مسترز برگزار مي شود و هشت تنيس باز برتر سال جواز حضور در آن را پيدا مي کنند.

بي بي سي؛ موفقيت تيم فوتبال بارسلونا در يک چهارم ابتدايي فصل لاليگا، ليگ برتر فوتبال اسپانيا، واکنش هاي فراواني را برانگيخته است.

از تازه ترين اين واکنش ها، گزارشي است که رابرت ميلوارد خبرنگار ورزشي خبرگزاري آسوشيتدپرس درباره تحول اين تيم نوشته و در رسانه هاي مختلف منعکس شده است. رابرت ميلوارد گزارش خود را با يادآوري وضعيت فصل گذشته اين تيم آغاز کرده و نوشته؛ «بارسلونا ديگر آن تيم شرم آوري که فصل گذشته 18 امتياز عقب تر از رئال مادريد کار خود را به پايان برد نيست.» اين گزارشگر معتقد است ساموئل اتوئو شباهتي به بازيکن ناراضي فصل گذشته بارسلونا که تلاش هايي هم براي انتقال او به تيم هاي ديگر انجام شد ندارد و تيري آنري هم که قسمت عمده يي از فصل گذشته را در مبارزه با مصدوميت گذراند اعتماد به نفس خود را باز يافته است و دوباره گلزني مي کند.

عامل تحول چه بود

گزارشگر آسوشيتدپرس مي نويسد عامل تحول نه حضور يک مالک جديد عرب يا روس بود و نه حضور يک مربي سرشناس مانند ژوزه مورينيو يا لوئيس فليپه اسکولاري بلکه چيزي که اين تيم براي تحول نياز داشت، درست روبه روي چشمان طرفداران آن بود.

رابرت ميلوارد مي نويسد؛ «پپ گوارديولا به عنوان بازيکن در ميان طرفداران بارسا محبوبيتي چشمگير داشت و مربيگري خود را نيز با موفقيتي جالب توجه در تيم دوم بارسلونا آغاز کرد.»

اين گزارشگر ادامه مي دهد؛ «جايگزين کردن اين مربي 37 ساله با فرانک رايکارد اقدامي ريسکي و پرخطر به نظر مي رسيد اما صدرنشيني بارسلونا در پايان هفته دهم لاليگا و راهيابي اين تيم به جمع 16 تيم برتر در ليگ قهرمانان اروپا به نظر مي رسد او ارزش خطر کردن را داشت.» ميلوارد در تاييد عقيده خود اظهارات يوهان کرويف بازيکن و مربي پيشين اين باشگاه را نقل مي کند که در تلويزيون باشگاه گفت؛ «او از تمام جزئيات آگاه است و هميشه در تلاش است بازيکنانش را وادارد از حداکثر توان خود استفاده کنند.» يوهان کرويف مي افزايد؛ «ديدن غکارف او روي نيمکت بارسلونا لذت بخش است.»

گزارشگر آسوشيتدپرس يادآوري مي کند کرويف که خود سه بار به عنوان بهترين بازيکن سال اروپا انتخاب شده بود، همواره به دنبال اجراي فوتبالي تهاجمي بود و گوارديولا را در تيمي به کار گرفت که چهار بار در ليگ اسپانيا و جام اروپا (عنوان پيشين ليگ قهرمانان) در صدر ايستاد. رابرت ميلوارد معتقد است؛ «هر چند گوارديولا يک هافبک دفاعي بود اما درباره حمله از يوهان کرويف فراوان ياد گرفت و اکنون بازيکنان بارسلونا را نيز در اين يافته ها سهيم مي کند.»

اين شرايط است که باعث شد بارسلونا پس از شروعي نه چندان توفاني در 11 مسابقه پياپي در لاليگا و جام حذفي پيروز شود و هرچند اين نوار پيروزي در ليگ قهرمانان با تساوي خانگي 1-1 مقابل اف ث بازل قطع شد، اما توفان نابودکننده اين تيم که برابر وايادوليد (در روز نهم نوامبر 2008) به يک پيروزي 6 بر صفر منجر شد، همه چيز را به جاي خود بازگرداند.

تيم او با اين پيروزي موفق شد شمار گل هاي زده خود در فصل جديد لاليگا را به 34 برساند که در 50 سال اخير به ثمر رساندن اين تعداد گل در 10 بازي اول تيمي در اين ليگ بي سابقه بوده است.

با اين حال رابرت ميلوارد گزارشگر آسوشيتدپرس گزارش خود را با اين گفته يوهان کرويف به پايان مي برد؛ «مردم مي خواهند پپ فوتبال را براي آنها لذت بخش تر کند. قضيه فقط برد نيست، بلکه چيز ديگري است و اين مساله است که شما را سرشار از احساس غرور مي کند.»

سامي اتوئو بازيکن خوبي است. او فصل پيش کابوس وحشتناکي را در بارسا پشت سر گذاشت ولي اين فصل تحت هدايت گوارديولا تبديل به بهترين گلزن تيمش شده است. مجله «ورلدساکر» مصاحبه يي با او کرده و در آن از همه چيز گفته است؛ از دوران بچگي تا امروز.

---

-اولين خاطرات فوتبالي ات به عنوان بچه يي که در کامرون بزرگ شده، چيست؟

تيم فوق العاده کامرون با روژه ميلا. اما اين خاطره مرا آدم خاصي نمي کند. اين لحظه يي است که هر بچه يي از نسل من در کامرون در خاطر دارد. کاري که تيم ما در جام جهاني 90 انجام داد(رسيدن به يک چهارم نهايي و بعد شکست مقابل انگليس) باورنکردني بود.

-با اين تفاسير الگوي تو ميلا است؛ تو همواره مهاجم بازي کرده يي؟

نه، من او را ستايش مي کنم. او قهرمان تمام زندگي ام بود. اما من فوتبالم را به عنوان هافبک وسط شروع کردم. بعد به بال راست رفتم و درنهايت مهاجم شدم.

-رکورد گلزني تو فوق العاده است. رمز موفقيت گلزني در فصول پياپي چيست؟

فقط عطش بالا مي خواهد و تعهد. همواره گفته ام بازيکني که ستايش مي کنم، رائول، کاپيتان رئال است. او همان شخصيتي است که درباره اش صحبت مي کنم. آن شور و شوقي که او در فصول پشت سر هم دارد، باعث شده مدام گل بزند و هيچ وقت کم نگذارد حتي زماني که مردم به توانايي هايش شک مي کنند و ناديده اش مي گيرند. من گل مي زنم چون مدام مي خواهم که اين کار را انجام دهم. من هيچ وقت سير نمي شوم. هميشه مي جنگم.

-تو در 12 سالگي به رئال آمدي و بعد تو را قرض دادند آن هم به جاي اينکه بخواهند به تو بازي دهند. بعد به مايورکا رفتي. آيا هيچ لحظه يي در زندگي ات بوده که فکر کني اوضاع درست نخواهد شد؟

نه، هرگز. من هميشه گفته ام که دوست دارم فقط فوتبال بازي کنم و هميشه خواسته ام اين بوده که در بالاترين سطح ممکن بازي کنم. اصلاً مهم نيست در چه راهي قدم مي گذاري. راه هاي زيادي براي رسيدن به بالاترين سطح ممکن وجود دارد. من خودم را متقاعد کرده بودم که به آنجا مي رسم. من هيچ وقت هيچ شکي در اين باره نداشتم.

-آيا موفقيت تو شيرين تر شد چون از رئال بيرون آمدي؟ به نظر مي رسد هر موقع مقابل رئال بازي مي کني، انگيزه يي مضاعف داري.

نه، موفقيت شيرين است چون تيمم پيروز مي شود. در غير اين صورت هيچ چيز ارزشي ندارد. من مي خواهم هواداران بارسلونا خوشحال باشند. من بازي نمي کنم که چيزي را به کسي ثابت کنم. من بازي مي کنم که پيروز شوم.

-به نظر مي رسد تو آدم احساسي و پرشوري هستي. چندين صحنه درگيري هم در فوتبال داشته يي. آيا هيچ وقت بابت چيزي پشيمان نيستي؟

من همواره سعي کرده ام خودم باشم. مردم جوري با اين قضيه کنار مي آيند که خودشان مي خواهند. هرجور که دوست دارند برداشت مي کنند. من اصلاً تظاهر نمي کنم و خودم هستم. من مي توانم اشتباه کنم اما زندگي کردن با اشتباهات چندان منطقي نيست.

-تو يک بار تهديد به ترک زمين برابر ساراگوسا کردي و فکر کردي جايگاهي که اتخاذ کردي، درست است آن هم بعد از توهين هاي نژادي که به تو شد. آيا فکر مي کني اين کار تو تغييري در وضعيت حاکم و فضاي نژادپرستانه ايجاد مي کند؟

ترجيح مي دهم راجع به آن صحبت نکنم.

-آيا کاري هست که مسوولان اعم از ليگ، دولت يا فدراسيون بتوانند براي بهتر کردن شرايط انجام دهند؟

آنها دنبال راه حل مي گردند و مي دانند چه کاري بايد انجام دهند. من نبايد به آنها بگويم چه کار کنند. من بايد به آنها اعتماد کنم که بالاخره نسبت به اين مسائل واکنش نشان خواهند داد.

-شايد بتوانند اين کار را با گذاشتن احترام بيشتر به فوتبال آفريقا آغاز کنند. شما چه حسي داريد که بسياري از باشگاه ها از جام ملت هاي آفريقا شکايت مي کنند اما اصلاً چنين چيزي را راجع به جام ملت هاي اروپا يا امريکاي جنوبي مطرح کنند؟

بايد اين تورنمنت را درک کرد و احترام بيشتري به آن گذاشت. مسوولان فوتبال اروپا و آفريقا بايد با يکديگر به تعامل برسند.

-کدام بازيکنان را بيشتر ستايش مي کنيد؟

من همواره به عنوان الگوي بچگي به روژه ميلا نگاه مي کنم اما مهاجمان زيادي را ستايش مي کنم. بازيکني هست که اعتقاد دارم در کوتاه مدت بازيکن فوق العاده يي مي شود؛ بويان کرکيچ، هم تيمي ام در بارسا. اين بچه همه چيز دارد. او بايد رشد کند، پيشرفت کند و آن چيزي را که مهاجمان دارند در خودش تقويت کند. چيزي که او در 17 سالگي به آن رسيده يک بازيکن عادي نمي تواند آن را انجام دهد.

-رويارويي با کدام مدافع از همه سخت تر است؟

من دني آلوز و کارلس پويول را انتخاب مي کنم. من خيلي خوش شانسم که کنار او بازي مي کنم و امضاي قرارداد با آلوز هم خيلي خوب بود. او مدافعي بود که از بازي کردن مقابلش لذت مي بردم چون اين چالش بزرگي بود. بازي کردن مقابل او باعث مي شود سعي کني سبک بازي ات را بهتر کني.

-ليگ هاي ديگر را هم دنبال مي کني؟

بله، هميشه اين کار را مي کنم. من ليگ ايتاليا، انگليس، آلمان و فرانسه را دنبال مي کنم. من ديوانه فوتبالم.

-تابستان امسال همه از رفتن تو مي گفتند. اينکه اسپانيا را ترک مي کني. آيا اگر ليگ ديگري را تجربه نکني، ناراحت مي شوي؟ آيا اين جاه طلبي را نداري؟

پيشنهادهايي بود اما تصميم گرفتم در بارسلونا بمانم و صادقانه بگويم اين بهترين تصميمي بود که مي توانستم بگيرم. من براي بازي کردن در ليگ هاي ديگر خودم را نمي کشم. من تمام طول دوران بازيکني ام را در اسپانيا گذرانده ام و اگر همين جا هم خداحافظي کنم چه بهتر. من اينجا خوشحالم. هيچ قصدي هم براي رفتن ندارم.

اکنون که سرالکس فرگوسن پنجاهمين سال حضور در فوتبال را جشن مي گيرد، مي شود وي را در آستانه جاودانه شدن در اين رشته دانست.

وقوع يک اتفاق خوشايند که با زدن سه گل همراه بود، باعث شد مربي امروزي منچستر يونايتد انگليس در سنين کم و ايام جواني، از فکر مهاجرت به کانادا دور شود و به کار در فوتبال در کشورش اسکاتلند ادامه دهد تا به سابقه نيم قرن حضور برسد.

سرالکس فرگوسن شنبه شب در هفته سيزدهم ليگ برتر برابر استوک سيتي، 50 سال حضور مستمر خود را در فوتبال جشن گرفت. او در حالي به اين افتخار کم نظير رسيد که در همه مصاحبه هايش به يک حقيقت پنهان به عنوان عامل اساسي براي دوامش اشاره داشت؛ عاملي که خود اسباب ترقي و پيشرفت اش را فراهم کرد. فرگوسن 66 ساله در اين گفت وگوهاي مفصل و پرموضوع عنوان کرد؛ «زماني که جوان بودم و در اسکاتلند بازي مي کردم، بازيکني معمولي به حساب مي آمدم. مي ديدم از راه فوتبال آينده يي ندارم و احتمالاً به درآمدي هم نمي رسم. بايد به فکر تامين آينده خود باشم. به عنوان مثال، به پيشنهاد پدرم براي ترک اسکاتلند و حضور در کانادا گوش فرا دهم.»

او ادامه مي دهد؛ «در مقطعي غرق در افکار ترک وطن و مهاجرت بودم که وقوع يک اتفاق خوشايند سبب شد براي هميشه از چنين فکري چشم پوشي کنم و با ميل فراوان، در وادي فوتبال به کار ادامه دهم. آنقدر در اين مسير پيش روم که 50 سال پيشينه حضور را به عنوان مربي و بازيکن در اختيار بگيرم.»

يک اتفاق خوشايند

فرگوسن برخلاف دوران جواني که بازي مي کرد، جوان نيست و سني از او گذشته و دلش به نوه هايش در محيط خارج از زمين خوش است، در همه مصاحبه هاي که به مناسبت پنجاهمين سالگرد حضورش داشته، به نکته يي جالب اشاره کرده است.

او با رجوع به گذشته هاي دور به ياد زماني افتاد که در سال 1958، تيم کوئينز پارک در يک بازي دسته دومي ليگ اسکاتلند در ورزشگاه استاير پارک، دو بر يک مقابل تيم استرانر باخت. در آن تاريخ فرگوسن جوان که عضو ذخيره رنجرز بود، به سبب برخي ناملايمت ها مي خواست به پيشنهاد پدرش براي ترک فوتبال، مهاجرت به کانادا و در پيش گرفتن حرفه يي در آنجا اقدام کند. او در ديدار بعدي از سوي بيل پينکرتون به بازي گرفته شد و در مقابل حريفي گمنام، به يکباره سه گل زد. همين سه گل آنچنان که خود تاکيد دارد، سبب شد به کلي همه افکار گذشته را کنار بگذارد.

تغيير عقايد

فرگوسن مي گويد؛ «با زدن آن سه گل نظرم تغيير کرد. به خودم گفتم اگرچه توانمندي بالاي فوتبالي مانند ستارگان هم عصر خود ندارم اما مي توانم در سطح درجه دو به کار ادامه دهم و به طور نسبي هم موفق باشم.» وي ادامه مي دهد؛ «از آن روز به بعد تلاش زياد، سرلوحه کارم قرار گرفت. در آن ايام با وجودي که به طور ذاتي بازيکني با کلاس بالا نبودم، از حد تيم هاي اسکاتلندي فراتر نرفتم، اما در عرصه مربيگري رده هاي بسيار خوبي را ديدم. همراه منچستريونايتد براي خود اعتباري جهاني به دست آوردم و براي خود کسي شدم. از اين بابت خدا را بسيار شکر مي کنم که توانستم بدون مشکل جسماني در عرصه سخت و طاقت فرساي فوتبال دوام بياورم و تا به اينجا، يعني 50 سالگي پيش بيايم.»

يک قدم تا جاودانگي

فرگوسن 66 ساله که حدود 45 روز ديگر در آخرين روز از سال ميلادي قدم در 67 سالگي خواهد گذاشت، پس از اينکه در سنين کم از افکار ترک فوتبال و انتقال به کانادا دور شد، توانست به عنوان بازيکني متوسط بازي در تيم هاي سن جانستون، دانفرملين، فالکرک و آيريونايتد را تجربه کند. در تمام سال هاي دوره بازيگري نتوانست نامي از يک چهره بزرگ را از خود بر جاي گذارد. در حقيقت آوازه او از زماني آغاز شد که کفش هايش را براي هميشه در سال 1974 آويخت و لباس مربيگري را برتن کرد. او براي اين منظور به سرعت عهده دار مسووليت مربيگري شد و در همان سال، مربيگري تيم استرلين شاير را برعهده گرفت که گمنام بود. در اين تيم به طور جدي با الفباي مربيگري و مديريت تيم از کنار زمين آشنا شد. پس از اين، او راهي سن ميرن شد که تيمي درجه دو به حساب مي آمد. بعد از اين دو ايستگاه، آماده حضور در تيمي بزرگ نظير آبردين شد و مربيگري تيم ملي اسکاتلند را به چشم ديد. در سال 1986 فرگوسن که به تجربيات ارزشمندي در حيطه مربيگري رسيده بود، به پيشنهاد منچستريونايتد پاسخ مثبت داد و به اين تيم آمد. حضوري که بعد از گذشت بيش از دو دهه، ادامه داشته و اين مربي با کسب عناوين متعدد داخلي و اروپايي، خود را تا حد يکي از سه مربي برتر دنياي توپ گرد، جاودانه ساخته است. اين مربي که به نظر مي رسد در عرصه فوتبال خستگي ناپذير است و خط پايان را هرگز نمي شناسد، مي گويد؛ «وقتي وارد کار مربيگري شدم، فکر نمي کردم روزي برسد که هواداران، بازيکنان و مسوولان، 50 سال حضور در فوتبال را برايم جشن بگيرند. اين نقطه که در روي آن ايستاده ام، برايم بسيار ارزشمند است و اميدوارم بتوانم بازهم به پيش بروم و موفق باشم.»